Schroniskowe okruszki...

Edek z krainy kredek

2011-04-19T01:06:00.000+02:00

Edzio jest kotem... jest niepowtarzalny. Jego uroda zbija z nóg. Kształt głowy i skośne oczy sprawiają, że przypomina prawdziwe dzikiego kota... Widziałam go raz, ale wierzcie mi, wywarło ogromne wrażenie :D

25 marca 2011 roku trafił do nas z kolegą. Notatka z tego dnia wygląda tak W schronisku dla Bezdomnych Zwierząt pojawili się ludzie z dwoma domowymi kotami. Kotami nie ma w tej chwili kto się już zająć, ponieważ ich opiekunka trafiła do szpitala i najprawdopodobniej już z niego nie wyjdzie. Klatki niestety są przepełnione i miały one trafić do domu kota. Nie były to koty wychodzące więc istniała obawa, iż sobie nie poradzą. Przejęliśmy opiekę nad nimi.

W efekcie trafiły do domu tymczasowego naszej wolontariuszki Magdy. Początki były bardzo trudne ze względu na jego stan zdrowia. Trwała dramatyczna walka o każdy dzień jego życia:

30.03.2011
Edziu zaczął odmawiać jedzenia. Z dnia na dzień coraz mniejsze ilości trafiały do jego organizmu. Dzisiaj udaliśmy się do pobliskiego gabinetu i okazało się, że kocur ma bolesność brzucha. Oraz wysoką gorączkę. Została pobrana krew do badania. Okazało się, że kocurek ma chorą trzustkę i wymaga specjalistycznej diety. Przez najbliższy okres będzie otrzymywał antybiotyk.

05.04.2011
Kocurek nadal odmawia jedzenia. Otrzymał dzisiaj witaminy oraz podskórną kroplówkę.

06.04.2011
Kocurek nadal nie ma ochoty na jakikolwiek pokarm. Otrzymał dzisiaj podskórnie kroplówkę.

07.04.2011
Edziu nadal nic nie je. Zostały wykonane testy na choroby zakaźne, na całe szczęście wszystkie wyszły negatywnie. Kocurek miał również USG, które nie wykazało niczego niepokojącego. Dzisiaj spędziliśmy 3 godziny na kroplówce dożylnej. Zostały podane witaminy oraz preparaty podnoszące odporność. Został podany również antybiotyk.

08.04.2011
Kolejne godziny upłynęły w gabinecie weterynaryjnym. Edek ma się coraz lepiej. Poprzedniego dnia polizał mokrą karmę a dzisiaj zjadł całą malutką puszkę. Jakiś czas temu zgłosiła się do mnie Pani, która chciała pomóc mojej podopiecznej. Dostaliśmy zestaw różnorodnych saszetek i Edziu korzysta z tego przywileju. Kocurek otrzymał również pastę podnoszącą odporność, która niezwykle się jemu teraz przyda. Dziękuję serdecznie Pani Katarzynie za tą niezwykłą niespodziankę.

09.04.2011
Kroplówka jest kontynuowana. Edziu podjada minimalne porcje karmy.

10.04.2011
W ten niedzielny dzień również zawitaliśmy do gabinetu na odżywczego kotleta schabowego w formie kroplówki. Jego stan jest zadowalający, ale nie wystarczająco dobry abyśmy mogli odstawić kroplówki. W ciągu dnia domaga się wyjścia na zewnątrz. Jest kotem idealnym, który lubi przyjść się przytulić czy nawet pospać pod kołderką.

Magda pisze o Edku tak: Z Edziem poznałam się w nieciekawych okolicznościach. Wraz z przybraną siostrą trafił za bramy schroniska. Z dnia na dzień stał się bezdomnym zwierzakiem. Trafił pod moją opiekę i zaczęliśmy nawzajem się poznawać. W bardzo krótkim czasie Edek skradł moje serce. Cudowny, łagodny i niezwykle zapatrzony w człowieka. Aż serce ściska, gdy pomyślę, iż miałby gdzieś tułać się po klatkach. Niestety przypuszczam, iż Edek nie był pod stałą opieką weterynarza. Okazało się, że kocurek ma chorą trzustkę i wymaga diety. Jego ciałko jest nieco za chude. . Nie wiem ile może mieć lat, cztery, pięć, siedem ….. Jedno jest pewne zęby, z którymi trafił do nas musiały zostać usunięte. Bez problemu radzi sobie z mokrą jak i suchą karmą. Przepiękna uroda dopełnia cudowny charakter. Szary pręgusek z przypalanymi czarnymi elementami a do tego rude przebłyski. Jego pyszczek jest trójkątny a oczy duże i zielone. Edziu od kilku dni poznaje przyrodę, która znajduje się na ogródku. W jego ciało wstąpiła nowa energia witalna. Odzyskał nadzieję na lepsze jutro. Poszukuję fajnego domu dla Edka, to naprawdę niezwykle sympatyczny kocurek. Dom, w którym będzie mógł na chwilę zaczerpnąć świeżego powietrza będzie spełnieniem marzeń.

Kontakt: Opiekunka Magdalena 510-244-149 adres e-mail: internet.toz@o2.pl bądź numer GG: 20231936
Wirtualny opiekun: Wirtualny opiekun poszukiwany. Edek otrzymuje teraz specjalistyczną karmę (Hills i/d) na problemy związane z trzustką. Za około miesiąc będziemy musieli wykonać kolejne badania krwi. Prosimy o wsparcie dla Edka. Zaadoptuj mnie wirtualnie

Dżina

2011-04-13T11:02:00.002+02:00

Dżina jest średniej/dużej wielkości sunią. Trafiła do nas ze schroniska 11 kwietnia. Po śmierci swojego właściciela przekazano ją do schroniska, gdzie dopadła ją depresja. Przestała jeść i byłą coraz bardziej apatyczna. Nasi wolontariusze nie byli w stanie przejść obok jej nieszczęścia obojętnie i gdy tylko zwolniło się miejsce w naszym kojcu przyjęliśmy ją do naszego kojca. Teraz powoli dochodzi do siebie i zaczyna być wesołym, pełnym życia psem :)

W domu zachowuje czystość i może zamieszkać z drugim psem, suczką lub kotem. Zapraszamy każdego, kto może dać dom Dżinie nie bacząc na jej wiek i gabaryty, na wspólny spacer i do bliższego zapoznania się z tą niezwykle kochaną sunią.

W sprawie Dżiny można się kontaktować z naszym biurem (091)487-04-37 lub Renatą 607-701-117

Jeśli nie możesz jej przygarnąć na stałe a chciałbyś jej pomóc są dwie możliwości

1. potrzebny jest dom tymczasowy lub
2. adopcja wirtualna Dżiny i przekazywanie co jakiś czas pewnej kwoty na jej konto. Zaadoptuj mnie wirtualnie

Lies die beschreibung des Tieres auf Deutsch: [CLICK]

Chrup chrup Chrupek :D

2011-04-12T19:17:00.002+02:00

Z radością donoszę, że 04.08.2011 Chrupek otrzymał Nowy Dom :D

W dniu wczorajszym trafił do nas biszkoptowy Chrupek. Piesek jest przesympatyczny i po wyczesaniu będzie może odrobinę przypominał golden retrivera ;) Chrupek wydaje się być przesympatycznym małym pieskiem. Myślę, że już niedługo będziemy mogli napisać coś więcej na jego temat. Obecnie wiemy tylko, że pobyt w schronisku niezbyt mu służył i że kuleje na tylną łapkę.

Chrupek przebywa obecnie w naszym kojcu. Może dasz mu szansę i przygarniesz go do siebie do momentu znalezienia mu nowego domu? A może to właśnie Ty go pokochasz?

Lucy - szansa dla suni o tragicznej przeszłości

2011-04-10T21:54:00.001+02:00

Pod koniec marca trafiła do nas w skrajnie złym stanie sunia. Dawno nie widzieliśmy tak wystraszonego i wychudzonego psa. Gdziekolwiek kiedyś mieszkała, dobrze że już tam nie jest. Pod czujną opieką lekarzy TOZ i wolontariuszy dochodzi do siebie. Gdy przywieźliśmy ją do siedziby, wyglądała tak, jak na zdjęciach. Myślę, że nie wymagają one już żadnego komentarza.

Teraz o Lucy można powiedzieć nieco więcej. To ok. 3 letnia sunia o czarnym umaszczeniu i wyjątkowo smutnych oczach. Mimo, że na pewno w życiu nie zaznała zbyt wiele dobra, teraz daje nam się poznać jako pies bardzo kontaktowy, przyjazny zarówno do psów jak i ludzi. Lucy uwielbia spacery oraz zabawy z innymi psami, tymi z ludźmi też nie pogardzi. Obecnie przebywa w kojcu przy siedzibie TOZ, gdzie stała się ulubienicą wolontariuszy. Lucy to właściwie pies idealny, jednak dla aktywnych i cierpliwych opiekunów, którzy zdają sobie sprawę z tego jaką odpowiedzialnością wiąże się posiadanie psa. Sunia nie jest wymagająca - za 3 spacery dziennie, pełną miskę i odrobinę czułości odda całą siebie, całe swoje psie serducho. Cena za nie nie jest wygórowana. Miłości i wierności przecież nie da się przecenić...

Jeśli nie możesz jej adoptować, to może będziesz mógł zapewnić jej dom tymczasowy?
W sprawie Lucy można się kontaktować z naszym biurem: (91)487-04-37 lub 607-701-117, tozszczecin@op.pl
Lies die beschreibung des Tieres auf Deutsch: click
Wirtualny opiekun: Lucy szuka wirtualnego opiekuna!

Wielka PROŚBA o dom tymczasowy

2011-04-05T13:48:00.002+02:00

Ina dzisiaj (9 kwietnia 2011) znalazła dom :D:D prawdziwy DOM :D

Bardzo pilnie poszukujemy domu tymczasowego dla Iny. Biedactwo jest świetną, młodziutką sunią w typie asta. Jest niesamowicie delikatna. Jest uległa do człowieka i pragnie być blisko niego.

Behawiorystka współpracująca z organizacją TTB Szczecin i oceniająca Inę, napisała o niej tak:
"Suczka bardzo przyjazna, uległa do człowieka, pieszczoch, bardzo kontaktowa, fajnie reagująca na gesty, czytająca bardzo ładnie człowieka, jednocześnie sama wysyłająca bardzo konkretne i widoczne sygnały.

Wpatrzona w człowieka przy innym psie, lekko oszołomiona obcym psem z boku, czekająca na
reakcje jej człowieka. Stąd jeśli dom z psem, to u osoby która potrafi dobrze czytać sygnały wysyłane przez psa. Lepiej, żeby zamieszkała w domu bez innego psa, bo może pojawić się problem rywalizacji o człowieka i zasoby z nim związane.

Delikatna w kontaktach, nienachlana. Jak większość psów schroniskowych do małego remontu
szkoleniowego. Wbrew pozorom bardzo ładnie radząca sobie ze stresem, potrafi się odnaleźć w sytuacji. Praktycznie po 5 minutach była moja a ja jej . Ciężko na sercu było ja zostawić w boksie. I ja i Ina byłyśmy ogromnie zawiedzione."

Hasiorka bez imienia ma imię

2011-04-05T11:49:00.000+02:00

Okazało się, że czekoladowa piękność reaguje na imię Czika. Dzisiaj ciąg dalszy zdjęć.

Hasiorka bez imienia

2011-04-04T21:51:00.002+02:00

Dzisiaj pod naszą opiekę trafiła sunia bez imienia. Psica jest brązowo-czekoladowa sunią i w typie siberian husky. Jej tymczasowa opiekunka tak opisuje pierwsze wrażenia :)

"Jak na razie jest bardzo grzeczna spokojna i ma podrygi do zabawy. Daje się brać na ręce, grzecznie zniosła dwie kąpiele żeby wytępić smród Już jest czyściutka i pachnąca. Wyczesałam z niej już tonę sierści i widzę, że to jeszcze nie koniec."

Mamy nadzieję, że szybko znajdzie nowy, odpowiedzialny i kochający dom.

Fuss

2011-04-04T18:09:00.000+02:00

Fuss to ok. 2 letni pies o rudym umaszczeniu z białymi znaczeniami i przenikającym, acz bardzo smutnym spojrzeniem. Kilkakrotnie był psim klientem schroniska, miał bowiem nieszczęście trafiać na nieodpowiednich ludzi.
Fuss jest psem całkowicie bezproblemowym, nie ma kłopotów z kontaktami z innymi psami, kotów tez nie traktuje jako przekąski. Podobnie jest z dziećmi – odpowiednio prowadzony mógłby z nimi zamieszkać. To psiak mieszkaniowy, problemów nie sprawia mu pozostawanie samemu pod nieobecność właściciela, sygnalizuje również potrzebę wyjścia na dwór. W nowym domu z pewnością stanie się królem kanapy, którą zagarnie w swoje władanie nocami i pod nieobecność właściciela.
Aktualnie Fuss przebywa w hoteliku dla psów, gdzie daje się poznać jako psi ideał. Rudy nie zawsze znaczy wredny – Fuss to wcielenie delikatności, wrażliwości i psiej elegancji. Do szczęścia brakuje mu już tylko człowieczych rak do głaskania i ludzkiego serca, które w tą wiosnę go pokocha już na zawsze.
Dasz mu szansę na szczęście?

Kontakt w sprawie adopcji
Danka 519-102-889, Marta 517-680-264, ttbszczecin@gmail.com

Nowe wieści o Rumianku

2011-03-29T08:53:00.000+02:00

Rumianek mieszka sobie w domu tymczasowym. Czekamy wciąż na rodzinę, która zdecyduje się go przygarnąć i pokochać na dobre i złe :) A tym czasem zamieszczam krótki opis od opiekunki na temat tego przewspaniałego psa.
"Rumianek to złoty psiak, wiecznie uśmiechnięty. Zostaje sam po 9godzin i radzi sobie z tym. Jest bardzo kontaktowy, radosny. Wcina równo co mu ugotuję choć suchym tez nie gardzi.
Interesują go psy choć mniejsze próbuje zdominować... co nie spotyka się z aprobatą. Kotki go nie interesują, mija je obojętnie. Umie sam się bawić piłeczką, supełkami, obgryza kijki, ale w tych zabawach jest samotnikiem. Nie podchodzi i nie chce bawić się z człowiekiem, tylko samodzielnie skacze, tańczy i tarza się z zabawką. W sumie pierwszy raz się z tym spotykam... bo większość zazwyczaj próbuje się narzucać. Cóż jeszcze... Śmiało podchodzi do wyciągniętych rąk, w lesie czuje się wspaniale - to mega węszyciel-tropiciel :) nie wiem tylko jak z dziećmi, ale w piątek byłam z Rumianem u takiego 5latka i specjalnie nie interesował się dzieckiem. Choć widziałabym go bardziej w domu u dorosłych, energicznych ludzi albo w domu gdzie jest już duża młodzież. Dzieci bywają nieprzewidywalne... no cóż."

Olek i jego szansa :)

2011-03-28T12:55:00.001+02:00

11 marca nasze wolontariuszki udały się do schroniska po konkretnego psa, jednak opiekunowie pomyłkowo przyprowadzili z boksu innego nieszczęśnika. Dziewczyny zdecydowały więc, że i on dostanie swoją szansę. Przedstawiam wobec tego Olka. Zdjęcie zostało zrobione w jego szczęśliwym dniu.

Teraz trochę cytatów na temat Olka.

"Olek był ze mną i moją koleżanką na dłuuugim spacerze po lesie Zabraliśmy go razem z Rupertem. Chłopaki od razu się zakumplowali. Olek ładnie chodzi na smyczy. Na początku trochę ciągnął, ale jak się zorientował, że idziemy dalej to od razu wrzucił na luz Co prawda kiedy coś go zainteresowało to potrafił pociągnąć, ale to normalka. Był trochę wystraszony nowymi miejscami i ludźmi, ale to pies zupełnie pozbawiony agresji. Bał się starszych mężczyzn, szczególnie gdy trzymali coś w ręce. Na widok uniesionego w mojej ręce kija - rzucałam Rupertowi - cały aż się skulił. Na szczęście Rupert ze swoją nonszlancką odwagą rozruszał chłopaka i na na koniec bawili się w przeciąganie patyczków Olek boi się dużych psów niezależnie od płci. Nie wykazuje wobec nich cienia agresji tylko się wycofuje z podkulonym ogonem. Jest bardzo ostrożny w stosunku do mijanych pobratymców i ludzi. Ciekawy, ale na początku trzyma dystans. W stosunku do nas był bardzo delikatny i łasy na głaskanie. Na koniec wytarzał się radośnie w trawie i pozwolił się drapać po brzuszku. Był niesłychanie cierpliwy wobec Ruperta. To cudowny psiak i zgadzam się z Pixią, że bardzo przypomina wyglądem Akrylka (...) Moja koleżanka była zachwycona Olkiem a jest początkującym Spacerowiczem. Moim zdaniem Olek powinien trafić do spokojnych ludzi, jeśli rodzina z dziećmi to starszymi."

"On się bardzo boi kijków, kiedy robiłam mu zdjęcia i chciałam go nimi zainteresować, schował się za nogi wolontariuszek. To przekochany pies, koty go nie interesują (sprawdzałam w sobotę na naszej Cleo - popatrzył i poszedł w drugą stronę). Rozdaje buziaki, tuli się, łasi jakby dziękował za to, że ktoś mu dał szansę na coś lepszego niż schronisko"
O Olku można by pisać długo i w samych superlatywach :)

Jeśli nie możesz zabrać Olka do siebie na stałe, to możesz stać się dla niego domem tymczasowym. Obecnie mieszka u nas w kojcu. Możesz też adoptować go wirtualnie, wystarczy wpłacić dowolną kwotę na jego utrzymanie.

Wirtualna adopcja Olka

Cody, szczeniak z białymi brwiami

2011-03-02T13:30:00.001+01:00

Dzisiaj trafił do nas ze schroniska szczeniak mieszańca husky. Maluch jest niezwykle słodki i bardzo bystry a do tego miny robi bezcenne

Jak widać Cody uwielbia się bawić, co nie wyklucza chwil spokoju, a nawet zadumy :)

Cody trafił dzisiaj do domu tymczasowego naszej wolontariuszki. Już wkrótce będziemy mogli napisać więcej na jego temat.

____________________

19 marca Cody dostał nowe imię KAJKO i NOWY DOM. Huraaa :))))

Szansa dla Noe

2011-03-02T10:09:00.001+01:00

23 grudnia zeszłego roku trafił do nas Noe. Męczył go przeraźliwy kaszel, wymioty, ponad to miał mnóstwo pogryzień na całym ciele. Nie radził sobie w schroniskowych warunkach. Okazało się, że bardzo cierpi także z innego powodu: przy oględzinach weterynaryjnych jamy ustnej stwierdzono całkowite wyłamanie prawego górnego kła, który trzymał się jedynie na płacie dziąsła. W naszej Lecznicy w całkowitym znieczuleniu usunięto wyłamany kieł. Noe szybko doszedł do siebie po zabiegu. 29 grudnia trafił do domu tymczasowego i wciąż czeka aż ktoś go pokocha i przygarnie.

Płeć: pies
Rasa: mieszaniec
Wielkość: średnia do kolan
Umaszczenie: jak widać
Wiek: 6 lat
Stan zdrowia: dobry
Kastracja / Sterylizacja: nie
Upodobania i nawyki: Noe ma za sobą nieciekawą przeszłość, odsiadywał wyrok za kratkami w schronisku. Pogoda oraz warunki sprawiły, że pies był u kresu wytrzymałości sił fizycznych jak i psychicznych. Trafił pod naszą opiekę i zaczęliśmy proces rekonwalescencji. Trafił do domu tymczasowego Pani Ewy. Okazał się wspaniałym domownikiem, który za chwilę spędzoną u boku człowieka jest gotów oddać całego siebie. Noe lubi tych dużych jak i małych ludzi. Świetnie dogaduje się również z kotami czy królikami Jak to możliwe? Ten niezwykły przedstawiciel psiej rasy ma ugodowy i spokojny charakter. Jest idealnym kandydatem na psa rodzinnego. Gdy zostaje sam w domu najchętniej przesypia ten czas gdzieś na miękkim podłożu. W domu zachowuje się jakby go nie było: nie hałasuje, nie piszczy, nie niszczy. Noe lubi przechadzać się po okolicznym parku. Kroczy dumnie obok swojej tymczasowej opiekunki podziwiając codzienne piękno. Nasz podopieczny szuka domu, w którym nie zabraknie dla niego miłości. Ludzie kochający zwierzęta to wymarzeni kandydaci na nowych opiekunów.
Miejsce pobytu: dom tymczasowy
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 26.12.2010 Aktualizacja 02.03.2011
Kontakt: Biuro TOZ: (91)487-04-37 lub Opiekunka Ewa 601 956 105 tozszczecin@op.pl
Lies die beschreibung des Tieres auf Deutsch: [CLICK]
Wirtualny opiekun: Noe ma chore serduszko i wymaga przyjmowania regularnie leków. Noe prosi o pomoc naszych wirtualnych przyjaciół o finansowe wsparcie na leki.
Zaadoptuj mnie wirtualnie

Rumianek

2011-03-01T00:18:00.000+01:00

24 lutego trafiły do nas pod opiekę trzy psy ze schroniska. Między innymi Rumianek. Rumianek wygląda tak przed kąpielą:

A tak po kąpieli - już czysty i pachnący ;)

Nasza wolontariuszka Marta pisze o nim tak:

"Rumian jest u mnie na tymczasie od soboty. Super puchata kulka szczęścia. Na razie jeszcze chudy ale kąpiel uniosła jego sierść więc z daleka nie wygląda na biedę. Tylko ta jego krzywo zrośnięta łapka przypomina pewnie nieciekawą przeszłość... Z prawej strony ciała na wysokości żeber ma tak jakby odstającą kość - jakby mu ktoś żebra przetrącił i jest to bardzo wyczuwalne przy głaskaniu... oh biedak"

Życzmy mu szybkiego dojścia do siebie i znalezienia wymarzonego stałego domu.

Faro "na tymczasie"

2011-02-28T23:34:00.004+01:00

Faro w weekend trafił do domu tymczasowego, gdzie powoli dochodzi do siebie i pokazuje się od jak najlepszej strony. Jako dowód niech posłużą zdjęcia i krótki cytat z wypowiedzi opiekuna tymczasowego.

"Z kilku godzin w sobotę przy moim boku – zrobiło się już kilka dni kiedy dzielnie towarzyszy mi na niemal każdym kroku. Można przyjąć, ze jest już praktycznie u mnie na DT, gdzie według mnie będzie miał większe szanse na adopcję. Na częstych spacerach i szaleństwach na wybiegu – szybko zaskarbia serca innych. Dwie osoby wykazały nawet wstępne zainteresowanie zapisując nr tel. „do Faro”. Pożyjemy zobaczymy.. na razie pies zachowuje się wzorowo.. szleje tam gdzie może szaleć, w domu jest b. grzeczny. Gdy bardzo chce wyjść „pod drzewko” – stoi pod drzwiami i głośno popiskuje… tak trzymać!!! "

Imię: Faro

Płeć: pies

Rasa: mieszaniec

Wielkość: średnia

Umaszczenie: czarna, podpalana

Wiek: ok 10 miesięcy

Stan zdrowia: bardzo dobry

Kastracja / sterylizacja: nie

Upodobania i nawyki: Faro trafił do nas prosto ze schroniska gdzie trafił jako pies znaleziony. Znalazła go, błąkającego się po ulicach osoba z nami zaprzyjaźniona, która nie raz pomogła nam w potrzebie. Postanowiliśmy pomóc psiakowi i zabraliśmy go do naszego kojca. Jeśli do 28 lutego nie zgłosi się jego właściciel, Faro zostanie przekazany pod opiekę TOZ. Jest to bardzo młody piesek o przyjaznym usposobieniu. Na spacerach z wolontariuszami jest posłuszny, biega za rzucanym mu kijkiem lub piłeczką. Słucha komend stój , nie wolno, wróć. Uwielbia pieszczoty, mizianie za uszkiem. Ma bardzo dobry kontakt z innymi psami. Nastały ponownie mrozy, bardzo prosimy wraz z Faro o pomoc w znalezieniu mu domu

Miejsce pobytu: dom tymczasowy

Uwagi: Oferta TOZ, dodano dnia 23.02.2011

Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37 lub 607-701-117

Lies die beschreibung des Tieres auf Deutsch: [CLICK]

Wirtualny opiekun: Proszę zaadoptuj mnie wirtualnie, potrzebuję szczepień i muszę być wysterylizowany, czekam tu na Twoja pomoc - Faro

Zaadoptuj mnie wirtualnie

_____________________

4 marca 2011 roku dom tymczasowy, w którym przebywał Faro zdecydował się na podpisanie umowy adopcyjnej - jednym słowem Faro ma nowy dom :D Wszystkiego najlepszego :)))

O Vito "koteczku z oczkiem"

2011-02-23T13:22:00.001+01:00

Imię: Vito
Płeć: kocurek
Rasa: europejska
Wielkość: mała
Umaszczenie: czarne
Wiek: ok. 4 miesiące
Stan Zdrowia: dobry
Kastracja / Sterylizacja: Po osiągnięciu dojrzałości kastracja na koszt TOZ
Upodobania i nawyki: Vito z pewnością miał kiedyś dom. Został znaleziony w zimnym blaszanym garażu przy ujemnej temperaturze. Trafił do schroniska, w którym przebywał tylko kilka godzin. Jak się zachowuje w domu? Ma dopiero cztery miesiące, ale jego zachowanie jest niezwykle wyważone. Nie skacze, nie szaleje, nie drapie. Jest spokojny jak na swój wiek. Jego upodobania kulinarne są rozległe. Poprzedni właściciel najprawdopodobniej dokarmiał go typowo ludzkim jedzeniem: parówką, szynką czy twarożkiem. Na widok czy zapach tych produktów kot po prostu szaleje. Nie jest jemu obca nawet sucha bułka. Vito uczy się dopiero prawidłowego żywienia, forma mokrej karmy jak najbardziej mu odpowiada. Kocurek jest niezwykłą przylepą. Uwielbia się przytulać, leżeć na kolanach. Obowiązkowo, co wieczór układa się na poduszce i tak przesypia całą noc. Vito ma mniejsze lewe oko i ograniczone pole widzenia. Najprawdopodobniej jest to stary uraz mechaniczny. Nie widać żeby przeszkadzało to kocurkowi w codziennym, normalnym życiu. Ten wyjątkowy czarnuszek poszukuje odpowiedzialnej rodziny, która zaopiekuje się nim na wiele długich lat. Z pewnością to wyjątkowy czarny egzemplarz w sam raz do pokochania.
Miejsce pobytu: dom tymczasowy
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 22.02.2011
Kontakt: Opiekunka Magdalena 510-244-149 adres e-mail: internet.toz@o2.pl bądź numer GG: 20231936

Wirtualny opiekun: Vito czeka na wirtualnego opiekuna, który pomoże sfinansować zakup kropelek do oka.

Zaadoptuj mnie wirtualnie

____________________

Vito 8 marca dostał swoją szansę na nowy dom. Życzymy mu wszystkiego najlepszego :))

Mila - poschroniskowa kotka, dla której właśnie zaczęło się życie

2011-02-22T10:11:00.007+01:00

Mila jest koteczką, która trafiła do schroniska w bardzo złym stanie - miała martwicę przedniej łapy oraz niedowład tylnych łap. 17 lutego przejęliśmy nad nią opiekę i wykonano zabieg amputacji łapy z martwicą. 20 lutego z gabinetu została przeniesiona do domu tymczasowego, w którym dochodzi do siebie i oczekuje na adopcję.

Tak wyglądała tuż przed zabiegiem.

Mila miała mieć imię Peszka od pecha ale jest tak przemiła, że nie można jej było nazwać inaczej niż Mila :)

Obecnie czuje się bardzo dobrze, uwielbia pozować i teraz naczelny pieszczoch TOZu wygląda tak:

Gdybyście mieli ochotę pomóc finansowo Mili, to zapraszam do wzięcia udziału w aukcji cegiełkowej. Warto zresztą tam zajrzeć, bo nasza wolontariuszka dokładnie opisała całą historię kotki.

_____________________________

Miło mi napisać, że 19 marca Mila znalazła swój wymarzony nowy dom :)))

Lisa o bursztynowym spojrzeniu

2011-02-22T09:47:00.006+01:00

Wczoraj swoją szansę na adopcję zyskała młoda sunia. Nasi wolontariusze wypatrzyli ją w schroniskowym boksie kiedy nie bardzo radziła sobie z innymi psami. Suczka dostała imię Lisa i tymczasowo zamieszkała w kojcu TOZ. Jest pięknym psem o przenikliwym spojrzeniu w kolorze bursztynu. Jest bardzo energiczna i lubi zwierzęta. Dla Lisy poszukujemy domu na stałe lub chociaż takiego, w którym zapomni o schronisku i będzie mogła spokojnie oczekiwać na adopcję.

___________________________________

23.02.2010

Lisa dzisiaj wyjechała na adopcję zagraniczną.

Życzymy jej szczęścia

Faro - podwójnie znaleziony

2011-02-22T00:38:00.002+01:00

Faro trafił do nas prosto ze schroniska. Znalazła go błąkającego się po ulicach osoba z nami zaprzyjaźniona, która nie raz pomogła nam w potrzebie. Postanowiliśmy pomóc psiakowi i zabraliśmy go do naszego kojca. Jeśli do 28 lutego nie zgłosi się jego właściciel, Faro zostanie przekazany pod naszą opiekę. W związku z tym poszukujemy dla niego domu tymczasowego. Może ktoś z Was zechciałby mu pomóc chociaż w taki sposób?

Bono - mała iskierka potrzebuje szansy

2011-02-18T09:51:00.004+01:00

Ten mały, pełny życia skarb, trafił do nas ze schroniska. Był w nim bardzo zagubiony i nie potrafił się zaaklimatyzować. Szybko udało się znaleźć mu dom tymczasowy, gdzie odzyskał wiarę w lepsze jutro. Zapraszam do przeczytania jego oferty i obejrzenia zdjęć. Jest bardzo inteligentny a do tego żywy jak iskierka i pełen wiary w ludzi. Daj się skusić i poznaj go bliżej :)

Imię: Bono
Płeć: pies
Rasa: mieszaniec
Wielkość: mały
Umaszczenie: czarne, podpalane
Wiek: 1 rok
Stan zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: nie
Upodobania i nawyki: Roczny Bono czeka na szansę. Jest psem zupełnie pozbawionym agresji, bardzo kontaktowym, przyjaznym. Uwielbia zabawy z innymi psami, nie ma problemu, by dogadać się nawet z samcami. Jest tak towarzyski, że najchętniej spałby w tym samym legowisku co jego kolega. Bardzo otwarty jest także w stosunku do ludzi. Bono jest psem wyjątkowo... kanapowym :) Bez pardonu zajmuje kolejne fotele, sofy i łóżka. Uwielbia okazywane mu czułości. Dla chwili głaskania i miziania zrobi niemal wszystko.

Ma niespożytą energię i potrzebuje dużo ruchu. Bardzo podoba mu się wykonywanie zadań na placu treningowym dla psów. Kiedy zobaczył, jak inny pies jest nagradzany za przejście przez kładkę, sam wymyślił, że on też tak zrobi. Czynność wykonywał kilkakrotnie. Szkolenie jest nieco utrudnione ze względu na fakt, że piesek w chwili obecnej nie kojarzy ani swojego imienia, ani jakichkolwiek komend. Ale nadrabiamy zaległości. Bono będzie doskonałym kompanem dla osoby aktywnej, która będzie w stanie poświęcić trochę czasu na szkolenie pieska.
Miejsce pobytu: dom tymczasowy
Kontakt: Biuro TOZ: (91)487-04-37 lub Ola: 793-321-922, agulinda82@gmail.com
Lies die beschreibung des Tieres auf Deutsch: [CLICK]
Wirtualny opiekun: Zaadoptuj mnie wirtualnie

Sesja zdjęciowa Gieni

2010-06-24T00:05:00.002+02:00

Dzisiaj z Justyną byłyśmy na psim bieganiu. Powstało parę fajnych fotek Genewy. Fajna sunia z niej i umie się bawić :D

Gienia pilnie szuka domu

2010-06-23T13:59:00.001+02:00

Imię: Gienia
Płeć: suczka
Rasa: mieszaniec
Wielkość: średnia
Umaszczenie: czarno-brązowo-szare
Wiek: 5 lat
Stan Zdrowia: bardzo dobry

Kastracja / Sterylizacja: tak

Upodobania i nawyki: Genia jest bardzo mądrą i kochaną sunią, która pomimo swojego trudnego życia nie straciła zaufania do ludzi. Potrafi się dogadać zarówno z psami jak i z kotami, początkowe etapy znajomości wymagają jednak nadzoru ze strony człowieka. Nadawałaby się również do domu z dziećmi - jest bardzo łagodna i cierpliwa. Po pobycie w schronisku ciągle chce być blisko człowieka i zabiega o pieszczoty (uwielbia drapanie po pyszczku i delikatne głaskanie po bokach lub brzuszku). Nie jest przy tym zbyt nachalna. Gienia nie jest też bojaźliwa - w nowych miejscach wykazuje ciekawość i chęć poznania świata za kolejnym zakrętem. Daj Gieni szansę na szczęśliwe życie a na pewno odwdzięczy Ci się miłością i wiernością.

Miejsce pobytu: dom tymczasowy

Uwagi: Oferta TOZ, dodano 21.06.2010r.

Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37 lub Gosia: 505-370-137, szycha17@wp.pl

Shajlo znowu do wzięcia

2010-06-23T11:41:00.002+02:00

Niestety adopcja schroniskowa Shajlo się nie udała. Trafił do firmy, której właściciel potrzebował psa stróżującego, do czego się nie nadaje. Teraz szukamy dla Shajlo znowu domu, bo obecnie przebywa na łańcuchu. Mamy nadzieję, że szybko znajdzie swój wymarzony domek, z rodziną która go pokocha całym sercem. Przypomnę, że Shajlo jest psem dużym, który nadaje się również do domu z dziećmi, uwielbia pieszczoty i nie przepada za innymi samcami.

Pele - latający pies :)

2010-05-16T13:36:00.011+02:00

Pele został zabrany ze schroniska tydzień temu w stanie tragicznym.

W domu tymczasowym niezwykle szybko zaczął odzyskiwać chęć życia i zdrowie.
Przez ten tydzień zdążył lekko przytyć :D Nauczył się też spać z noskiem w misce.

Nauczył się też panować nad swoim strachem i umie zostawać sam
w domu bez ataków paniki i zwalania kaktusów z parapetów :D

Były chwile kiedy wydawało się, że już zabrakło w nim woli życia, jednak teraz zaskakuje swoją opiekunkę i nas wszystkich nowymi umiejętnościami.

Wczoraj wprawił w nas w osłupienie czymś zupełnie nowym.

Nauczył się latać... Ciekawe czym jeszcze nas zaskoczy.
W dalszym ciągu szuka rodziny, która go przygarnie pokocha już na zawsze, więc może zaskoczy nas właśnie takim domem? Oby...

Mrówek, zwariowana iskierka

2010-05-14T00:06:00.009+02:00

Jak wszyscy wiemy, albo i nie ;) Mrówek jest zwariowaną iskierką pełną energii i radości życia. Spacery z nim, są zdecydowanie czymś więcej niż zwykłymi spacerami - są pełnym radości przedstawieniem, pochwałą ruchu.

Myślę, że zdjęcia same będą wystarczającym świadectwem, jak taki mały okruszek może zmienić świat swoją radością.

Kopanie sprawia mu wielką uciechę i poświęca się jej "całą głową" ;) Kiedy jego opiekunka próbuje zrobić mu zdjęcie, na pewno sprawdzi, co ma w ręku, a nuż nadaje się do rzucania i łapania.

Bora - suczka po przejściach

2010-05-12T00:30:00.004+02:00

Imię: Bora
Płeć: suczka
Rasa: mieszaniec
Wielkość: mała
Umaszczenie: beżowe
Wiek: 2 lata
Stan Zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: tak
Upodobania i nawyki: Bora to niezwykle urocza młoda suczka o bardzo dobrych manierach. Radosna i energiczna a jednocześnie o pokornym spojrzeniu sprawia, że nie sposób jej nie polubić. W domu nie ma z nią żadnych problemów, można spokojnie zostawić ją samą bez obawy, że coś zniszczy czy nabrudzi. Uwielbia być głaskana i dopieszczana, ale najbardziej na świecie cieszy ją bieganie za patyczkiem, który grzecznie przynosi z powrotem. Bora to przesympatyczna suczka potrzebująca ciepłego domu i kochającego właściciela.
Miejsce pobytu: dom tymczasowy
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 18.04.2010r.
Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37, Paulina 505 573 198
Wirtualny opiekun: brak

Zaadoptuj mnie wirtualnie

Pirat - pewien znany już tu okruszek

2010-05-11T20:42:00.001+02:00

Pirat przeszedł dziś bardzo poważną operację oczodołu. Jego stan po utracie oka stał się bardzo groźny dla Piracika, wdarło się zakażenie, wydzielina z rany zmieniła kolor i zapach oraz zwiększyła się temperatura ciała. Teraz już jest w pełni wybudzony, operacja udała się i przebiegła bez komplikacji. Maluszek z narkozy obudził się o czasie i powoli dochodzi do siebie w zaciszu domu tymczasowego. Póki co działają środki przeciwbólowe więc nic nie sprawia mu bólu. Jego oczysko powoli odzyskuje blask.

Zuzia - energetyczna czarna mamba

2010-05-11T10:25:00.001+02:00

Zuzia - energetyczna czarna mamba. To pies dla lubiących wyzwania spacerowe, tak szybko kręci kółka i przebiera małymi nóżkami, że nie trudno o zawrót głowy. Lata po mokrej trawie tak szybko, że momentami szybuje w powietrzu a jej uszka zamieniają się w skrzydełka.

Po powrocie ze spaceru odsypia kilometry. Gdy śpi jej nóżki wykonują w powietrzu dziwne akrobacje, w czasie gdy reszta ciałka spokojnie nurza się w psich snach. Chyba te nogi biegają nadal po mokrej trawie... W domu nie sprawia kłopotów, uwielbia pieszczoty. Chwilowo pozostaje zagadką, którą odkrywam każdego dnia.

Podejrzewamy, że z takim potencjałem energii i chęcią nauki, dałaby sobie radę w różnego rodzaju psich sportach.

Mrówek i jego szaleństwa

2010-05-10T21:47:00.002+02:00

Dom tymczasowy o Mrówku i jego szaleństwach pisze tak :D

Mrówcio był na spacerze w lasku Troszkę bałam się go spuścić ze smyczy, żeby nie uciekł, ale po chwili zastanowienia zrobiłam to. Naprawdę chyba nigdy nie widziałam tak wesołego psa. Teraz wiem, że Mrówek na pewno wywodzi się z wiewiórkowatych ;P Wymęczył trochę Milkę, ale jej akurat to nie zaszkodzi
Jest szybki, zwinny, skoczny i na każde wołanie przylatuje.

Dziś mieliśmy mały sprawdzian czy wytrzyma w domu przez czas kiedy bedę w pracy, i jest prawdziwym kozakiem ;D dał radę :P Ja za to nie mogłam przestac o nim myśleć. Pokój jakim zostawiłam takim zastalam, niczego nie ruszył. Jak mnie zobaczył, to tak na mnie skakał z radości, że nie mogłam sie normalnie przebrać. Naprawdę nie spodziwałam się po tym psiaku, że moze byc tak dobrze wychowany. Myślę, że Mrówciu szybko znajdzie dom, w którym zostanie na zawsze:)

Myślimy, że pies tak żywiołowy i cudownie spragniony uwagi człowieka, doskonale będzie się nadawał do uprawiania sportów, np. agility lub innych. Niestety, tym razem zdjęcia, jakie wyszły, wszyscy widzą ;)

Ludzieee, czy tylko mi się takie rzeczy zdarzają? (24.04.2010)

2010-05-10T20:57:00.017+02:00

To miał być mój dzień kolejnej próby. Wczoraj pani zostawiła mnie na godzinę w tym złomie, mówiła, że dzisiaj będę w klatce cały prawie dzień. No to sobie wczoraj na luziku zrobiłem rozpoznanie terenu, zbadałem dokładnie każdy pręcik. Nawet paróweczkę dostałem w nagrodę za grzeczność :-))

Za to dzisiaj zaszalałem, wiedziałem, że będę długo sam w domu i mam wolną łapę. I po całości pojechałem po bandzie :-). Zamknęła mnie w klatce, na skoblu założyła kłódkę i szczęśliwa w swej naiwności pojechała do pracy. To jest to miejsce, co go nigdy nie widziałem, ale stamtąd przynosi czasem te psie-niądze, o których kiedyś mówiłem, ale o tym w innej mojej opowieści. Oczywiście nie obeszło się bez tych wszystkich dobropsów, grzecznopsów i innych psów, co zawsze mi wmawia, że ja taki jestem. Ja nie jestem żaden maminsynek grzeczny, tylko charrakterniak!

Najpierw bawiłem się wodą, całą wylałem na koc, w to wysypałem michę chrupek, ale była fajna zabawa. Z pustej miski postanowiłem zrobić sitko dla mojej pani, na pewno się jej przyda. Pierwsza dziurka wyszła mi całkiem nieźle, równiutka i okrąglutka. Ale plastik jakiś słaby był, no i się rozpadło, to ze złości pogryzłem całą na kawałki. A miała być niespodzianka :-((

Koc był cały mokry, lepił się od chrupek wymieszanych z wodą na błotko, kawałki miski wbijały mi się w siedzenie

no to chciałem wziąć do środka ręcznik, co na klatce leżał, ale jakiś mało wytrzymały się okazał i zrobiła się w nim dziura, ale kto by żałował różowego ręcznika, czy ja jakaś Barbie jestem albo inny Tinki Winki?

Potem, jak już wszystko w środku wymieszałem, no to zaczęło mi się nudzić, a jej wciąż nie było. No jak można zostawić takiego fajnego psa jak ja, na tak długo samego? To nieludzkie i niepsie, nie ma zgody!
Zacząłem kombinować, co by tu jeszcze, w środku już nic fajnego nie było, to pomyślałem, że może sobie wyjdę, prędzej coś sobie znajdę ciekawego. Tu nie puszcza, tak się nie da... Jest!!!! Ała, ała, mój nos! Noo, jest dziura między prętami :-), ale ja nie jestem ratlerek, w życiu się nie wycisnę taką szparą, jak pasta z tubki.
Wiem, mam pomysł :-). Ałł, moje ucho, kawałek futra został na pręcie, boli mnie! Ale za to już jestem na zewnątrz, ja Dekster psiejsko-czarodziejsko wspaniały, co tam taki kawałeczek ucha, jak wolny chłopak jestem.

Wraca, usłyszałem kroki na schodach i klucz w drzwiach, poleciałem ją witać wywijając z radości ogonem. Tyle pracy wykonałem, że na pewno mnie pochwali. Upps, zapomniałem o korku na drzwiach, ale on prawie sam odpadł, ja tak lekko tylko go drapnąłem, może uda mi się na koty zwalić? Jeden jest rudy, to na pewno wredny, to on, to on! Może przejdzie ten numer?

Ale zdziwiona, że mnie widzi luzem? Niech wie, co potrafię! Chyba jednak nie jest całkiem zadowolona??? Że kwiatki pozwalałem? Ale po co komuś kwiatki w domu, jak tyle ładnych jest na dworze?

Chyba nie jest tak zadowolona, jak ja. To może ja lepiej powolutku sobie pójdę stąd i będę udawał, że grzecznie spałem cały dzień? Czyż nie wyglądam jak psi anioł? Zmęczony dniem nad wyraz pracowitym?

Faajnie się dzisiaj bawiłem i ona też miała co robić przez dłuższy czas. Ja to potrafię :-))

Wasz Dekster

Malika - liniejąca cesarzowa ;)

2010-05-10T09:31:00.002+02:00

Malika jest półdługowłosą pięknością. Wymaga odrobiny uwagi, żeby stać się psem niebywałej urody. Jej imię w językach Hindii i Urdu oznacza cesarzową. Malika pięknie chodzi na smyczy.
Bardzo ładnie reagowała na inne zwierzęta niezależnie od płci i wielkości. Jest łagodna, delikatna przyjazna zarówno wobec psów jak i ludzi.

Kiedy się podchodzi do jej boksu to wydaje się taka zamknięta i zdystansowana wobec człowieka. Zmienia się to momentalnie po wyjściu z klatki, a już zdecydowanie po wyjściu ze schroniska. Nie wydaje się agresywna, ale dopiero wizyty na wybiegu pozwolą stwierdzić czy jest to prawdą. Spacerowała z nią nasza wolontariuszka Gosia.

Zuzia - okruszek z okolic Goleniowa szuka domu

2010-05-10T01:32:00.007+02:00

IMIĘ: Zuzia

PŁEĆ: suczka

RASA: mieszaniec sznaucerowaty

WIELKOŚĆ: nieduża

UMASZCZENIE: czarna

WIEK: 6-7 miesięcy

STAN ZDROWIA: bardzo dobry

KASTRACJA/STERYLIZACJA: nie

UPODOBANIA I NAWYKI: Psinka została znaleziona w parku przy ul.Szczecińskiej w Goleniowie skąd trafiła do przytuliska w Białuniu- do budy i na łańcuch. Biegała ze smyczą szukając swojego właściciela. Bardzo lgnie do mężczyzn i dzieci. Zuzia (na to imię reaguje)to radosny, pełen energii piesek,który uwielbia biegać za piłką. Przy jej energii ta zabawa jest chyba najodpowiedniejsza Na podwórku ze szczęścia kręci kółka szybko przebierając małymi nóżkami.

Suczka umie chodzić na smyczy,zna podstawowe komendy - chodź, siad i podaj łapę. Zabiegi pielęgnacyjne nie stanowią problemu bo choć dość ruchliwa to z cierpliwością znosi wycieranie łapek i czyszczenie brzuszka po spacerze. Zuzia jest bardzo towarzyska i podskokami manifestuje swoją ogromną radość gdy wita się z człowiekiem. Jest czujna i poszczekuje, gdy coś ją zaniepokoi. W domu nie brudzi i nie niszczy. Nie stanowi kłopotu dla starszej suczki i kota z którymi obecnie przebywa. Lubi spać na fotelu czy kanapie. Psinka potrzebuje aktywnego, lubiącego ruch na świeżym powietrzu kochającego i wyrozumiałego właściciela.
MIEJSCE POBYTU: dom tymczasowy - Goleniów
KONTAKT: Agata: 608020331, yabadu.gold@vp.pl

Dekster - dzisiejsza historia komiksowa :D

2010-05-09T23:42:00.003+02:00

Jak szedłem przez mosteczek, skubnąłem tylko listeczek...

Goni mnie jak psa, aż czasem muszę odpocząć po drodze, bo niewyróbka

Próbowałem zawinąć się w język

Komentarze pod obrazkami są autorstwa naszej nieocenionej wolontariuszki - opiekunki tymczasowej Dekstera.

Dylan. Mieszaniec z nadzieją na dom pełen miłości

2010-05-09T19:20:00.002+02:00

Imię: Dylan
Płeć: pies
Rasa: mieszaniec
Wielkość: średnia
Umaszczenie: biało-rude
Wiek: 1,5 roku
Stan Zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: bezpłatna, na koszt TOZ
Upodobania i nawyki: Widok Dylana, zdezorientowanego i smutnego w schroniskowym boksie chwycił za serce niejedną osobę. Jedna z tych osób zapragnęła pomóc mu i zabrać do domu tymczasowego, gdzie pies aktualnie przebywa. Ten roczny młodzieniec okazał się być pełnym energii psem, którego cieszy nie tylko obecność ludzi, ale także obecność innych psów. Dylan uwielbia spędzać aktywnie wolny czas, początkowo nie wiedział do czego służą zabawki, ale piłeczka i kijek szybko zaczęły sprawiać mu frajdę. Dylan czeka na osobę o wielkim sercu, która przyganie go już na zawsze!
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 20.04.2010r.
Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37, Monika: 607-701-117, monika.szczecin@gmail.com

A to informacje od naszej wolontariuszki, z jego domu tymczasowego, do którego trafił 8 maja.

Dylan trafił do mnie wczoraj. Na samym początku trzeba było zapewnić mu "wylatanie się" spędziłam z nim 3 h na spacerze. Jeśli chodzi o zachowanie w stosunku do psów to albo obojętne albo przyjazne, zachęcony do zabawy, także przystępuje do niej. Trochę ciągnie, ale kwestia treningu Raczej piesek musiał być gdzieś wcześniej w jakieś rodzinie, bo prowadzi się na smyczy dosyć spokojnie. Jak na razie nie spuszczam go ze smyczy na spacerach, chcę by się do mnie przyzwyczaił, puszczam go jedynie tam, gdzie wiem ze nie ucieknie, jak na razie nie reaguje za bardzo na swoje imię, ale popracujemy nad tym.
Po wejściu do domu, oczywiście ciekawość, pozostawiłam go na chwilę samego, to lekko popiskiwał. Chodzę do pracy, więc prawdziwy test będzie w poniedziałek. Został wykąpany, płyn na pchełki podany. Przy kąpieli, nie za bardzo podobał mu się fakt wejścia do wanny, ale jak już wszedł to spokojnie siedział. Leży grzecznie teraz na kocyku. Bystry, przyjacielski , energiczny psiak

Mrówek, pierwsze dni w domu tymczasowym

2010-05-09T00:23:00.002+02:00

Mrówek bardzo szybko znalazł dom tymczasowy. I całe szczęście, bo teraz mogę zacytować pierwsze wrażenia opiekunki Mrówka. Mam nadzieję, że takich relacji będę mogła zamieszczać więcej. Mrówek teraz, niczym model, ma nowe, niezwykle ujmujące zdjęcia.

Więc Mrówek lubi...spaać Po przyjściu ze spaceru kładzie się i śpi gdzie popadnie. Jeśli chodzi o jedzenie nie ma wygórowanych wymagań, ale w związku z tym że mam teraz dla kogo gotować serwuję mu czasami jakieś przekąski, które mu bardzo smakują ;D

Na spacerach jest oczywiście zadowolony, nawet zaczął szczekać i zaczyna się przyzwyczajać do hałasu ulicy :) Bardzo lubi się bawić w zabieranie rzeczy, najlepiej jak się z nim się troszkę podroczy ;D Pluszowe serduszko już nie jest pluszowe ;D na dworku można z nim się podroczyć kijkiem. Co tu dużo mówić no... Mrówek jest spokos ;D

Następny dzień, w którym przekonałem się, że moja pani mówi zawsze prawdę...(23.04.2010)

2010-05-08T18:03:00.007+02:00

Pani przyjechała do TOZu, widziałem, że zabiera coś metalowego, musiało być wielkie i ciężkie, bo nie mogła upchać w aucie. Do mnie nawet nie podeszła, więc się lekko zaniepokoiłem. Przecież obiecała mnie zabrać jutro, a to już było to jutro!!! Wcale tak długo w nocy nie ujadałem, jak mnie z Gosią zostawiły w kojcu! Przecież byłem grzecznym psem, a już na pewno starałem się nim być! Ja się nie zgadzam, zabierz mnie!
Odjechała... wymiękłem... chyba już nie wróci, ale nawywijałem. I co teraz ze mną będzie?

Przyjechała jednak, jak straciłem wszelką nadzieję, kazała znowu mi wsiąść do auta, nie lubię tego. Ale dzisiaj już mnie nie pakowała do bagażnika, siadłem sobie jak panisko na przednim siedzeniu, ale kazała mi iść na tylne. No kurczę, czy ja nie jestem dość dobry, żeby z przodu jeździć?

Podejrzana historia, w domu stoi to coś dziwnego metalowego(ona nazywa to klatką,) nie podoba mi się to. Wstawiła tam jedzenie i wodę, nie będę jadł, wytrzymam, nie chcę tam wchodzić nawet. Pachnie mi to przestraszonym psem, nie ma głupich. Tylko gdzie ja mam leżeć? Włożyła tam moją kołderkę. Trudno, wolę na podłodze, niż tam wejść.

Po przyjeździe poszliśmy sobie na spacer, kazała mi siadać co chwilę, ale że dawała mi po kawałku parówki za każdym razem, to niech jej będzie, posiadałem sobie trochę, aż jej się znudziło. Dobrze, że parówki było sporo, bo za darmo siadać się nie opłaca. A jaka zadowolona z siebie, przecież jakbym nie chciał siadać, to co by zrobiła?

Potem nie było fajnie, wsadziła mnie do jakiegoś ciasnego i dziwnego, ze śmiesznej rury lała się ciepła woda, polała mnie dziwnym, co się pieniło - czego to ludzie nie wymyślą dla psów. Powiedziała, że koniec kąpieli, no to się wytarłem po swojemu, pół domu było mokre. Wytarła mnie jeszcze, ale na kanapę i tak wejść nie dała. A koty tam leżały, nie cierpię ich, dlaczego ja nie mogłem, a im wolno??? Postanowiłem się podlizać. I pani i kotom, jednego polizałem, pani myślała, że to z miłości, a ja go chciałem najpierw trochę skosztować, nie jadłem nigdy kota, więc nie wiedziałem, czy lubię. A pani kazała lubić koty, no to musiałem, skoro prosi.

Wsadziła mi do klatki parówkę, hehe, nie ze mną takie numery. Wlazłem na sztywnych łapach do środka, jak wyszła z pokoju, chapnąłem parówkę i już mnie nie było.

Jak zrobiło się ciemno, to mnie zabrała do innego pokoju, położyła się na takim wysokim kocu, a mi znowu nie dała. Dlaczego psy muszą leżeć na ziemi, a dwułapy zawsze są wyżej? To niesprawiedliwe, przecież oni są więksi, więc i tak lepiej wszystko widzą? Dwa razy po cichu wlazłem do niej, myślałem, że się uda, ale nic z tego, ma słuch jak wilk, od razu kazała mi schodzić. Za to poszedłem jej pochrupać nad uchem, a potem piłem wodę z miski, najgłośniej, jak umiałem. A umiem baaardzo głośno to robić :-)

Wasz Dekster

Vincent - okruszkowa depresja

2010-05-08T11:08:00.002+02:00

Imię: Vincent
Płeć: pies
Rasa: mieszaniec
Wielkość: średnia
Umaszczenie: czarne, podpalane
Wiek: 2 lata
Stan Zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: bezpłatna, na koszt TOZ
Upodobania i nawyki: Kiedy Vincent trafił do schroniska z góry wiadomo było, że jest na straconej pozycji. Jego wygląd nie robi wrażenia a zwyczajne umaszczenie nie przyciąga uwagi. Z pewnością nie będzie odpowiednim psem dla ludzi, dla których u zwierzaka liczy się głównie wygląd. To pies dla ludzi szukających przyjaciela na dobre i na złe, potrafiących dostrzec piękno psiej duszy. Jedna z wolontariuszek dostrzegła w nim coś wyjątkowego i zapragnęła pomóc. Vincent z wielką gracją porusza się po schroniskowym boksie. Buda to jego punkt obserwacyjny, z którego korzysta do momentu aż nie zostanie stamtąd przepędzony przez innego psa. Vincent zawsze ustępuje, wszelkie konflikty zdecydowanie mu nie odpowiadają. Obojętnie reaguje na inne psy, nigdy nie jest w centrum, zawsze stoi z boku. Poznaj Vincenta, pokochaj go i zapewnij dom. Dla niego na wagę złota jest także dom tymczasowy, gdzie dostanie ciepły kąt, pełną miskę i gdzie można będzie rozpoznać jego charakter. Odezwij się jeśli jesteś gotowy dać mu taką szansę.
Miejsce pobytu: schronisko
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 07.05.2010r. Szukamy dla Vincenta choćby DOMU TYMCZASOWEGO!
Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37 lub Opiekunka Monika: 607-701-117, monika.szczecin@gmail.com

Ronaldo - tak się wygląda na wiosnę ;)

2010-05-08T01:32:00.002+02:00

Opowieść Gosi K. o pierwszym spacerze z Ronaldo
(coś czuję, że w najbliższym czasie szykuje się czesanko ;) )

Co do Ronaldo, to on nie jest brzydki i na pewno wygląda lepiej od swojego ludzkiego imiennika.

Kiedy podeszłam do boksu to szalał z radości, przez co nie mogłam mu zapiąć smyczy. Weszłam więc do boksu a wtedy schował się do budy. Na szczęście dałam radę zapiąć smycz i wyprowadzić go z boksu.

Na początku trochę szalał i ciągnął, ocierał się o każde drzewko, ale już poza terenem schronu szedł ładnie na smyczy i cały czas trzymał się zaraz za mną i za Adą - nie wiem czemu,

Bardzo lubi być głaskany, domaga się czułości jest wpatrzony w człowieka - jeśli się go dobrze traktuje. Jest trochę strachliwy nie, wiem czy to z natury czy efekt wcześniejszych doświadczeń z ludźmi. Dobrze odnosił się do psiaka Łatka, którego spotkaliśmy w drodze powrotnej. Jest łagodny, delikatny i przyjazny wobec człowieka.

BITKA I BAJTKA TUŁACZE ŻYCIE…

2010-05-07T20:52:00.001+02:00

Każdy w Szczecinie wie gdzie jest Schronisko, prawie każdy też wie, że całkiem niedaleko Schroniska na torze motokrosowym stacjonuje pies Łatek. Przez 15 lat odprowadzał wzrokiem przechodniów i tych, co zaprowadzali psy do schroniska i tych, co je z niego zabierali. Widział tysiące psich szczęść i nieszczęść, sam ciesząc się z tego, co ma: Pana zwanego stróżem, dom zwany budą i bezpieczeństwo zwane pełną miską. Już u schyłku życia doświadczył też przyszywanego ojcostwa. I w tej roli się spisał, dopóki nie pojawił się zły człowiek…

Całą zimę można było obserwować Łatka dumnie maszerującego wzdłuż Alei Wojska Polskiego, a za nim przewracające się dwie małe porzucone psie kulki, nieporadnie podążające za swym ojczymem wędrowniczkiem. Wielu martwiło się o ich los, wielu widziało nadzieję na zmianę, ale upór stróża sprawiał, że żadna z prób zabrania maluchów się nie powiodła. Sytuacja wydawała się być opanowana. Stróż troszczył się o Łatka a Łatek o Bitka i Bajtka. I tak żyli sobie swoim wędrowniczym życiem aż do wiosny…

Wiosna przyniosła zmiany. Niestety nie na lepsze. Stróż stracił pracę, Łatek stracił Pana, Bitek i Bajtek psiego opiekuna. Nowy stróż – nowe porządki. Dla Łatka przewidziano śmierć, dla Bitka i Bajtka schroniskowe kraty. Wyrok śmierci dla Łatka udało się odroczyć. Nasi inspektorzy i pracownicy schroniska zadali sobie wiele trudu by wytłumaczyć pracownikom toru, co znaczy odpowiedzialność. Bitek i Bajtek dla własnego bezpieczeństwa musieli trafić do schroniska.

Kilka miesięcy życia Bitka i Bajtka nauczyły ich większego zaufania do psów niż do ludzi. Łatek wychowywał ich na swoich następców. Nie miał innego wzorca, nie wiedział o istnieniu kanapy i ciepłego domu. Pokazał im to, co sam uznał za najlepsze. Dziś, kiedy go zabrakło przy małych podrostach, czas pokazać im nowy inny świat. Ale ten dobry i mądry, w którym rządzi odpowiedzialność i troska o słabszych.

Bitek i Bajtek to młode, niespełna roczne psiaki, które szukają nowego domu. Potrzebują ciepła, wyrozumiałości i troski. Nasi wolontariusze odwiedzają je w schronisku, ale to zbyt mało by móc szybko uporać się z ich dystansem i płochliwością. Potrzebują kogoś na stałe. Z pewnością odwdzięczą się miłością i oddaniem, jak każdy mądry pies. Trzeba im tylko dać szansę.

Bajtek (biały w czarne łaty) w schronisku ma numer 616/10, Bitek (brązowy) 615/10. Chętnie swoje schroniskowe numery zamieniliby na stały adres zamieszkania. Nie musi to być wspólny adres. Każdy z nich może trafić w inne dobre ręce. Nasi wolontariusze deklarują pomoc w ewentualnych problemach wychowawczych. Ich rokowania na bycie przyjacielem człowieka są bardzo dobre: pozwalają brać się na ręce, głaskać, nie przejawiają agresji, ale strach czasem jeszcze wygrywa.

Apelujemy do wszystkich dobrych ludzi o pomoc w znalezieniu dla Bitka i Bajtka nowych domów. Z adopcją nie wiążą się żadne koszty. Psy są zaszczepione a adopcja za pośrednictwem TOZ jest bezpłatna.

MRÓWEEEEKKK!!!

2010-05-07T00:26:00.002+02:00

Post o takim tytule pojawił się na naszym forum z ogromnie gorącą prośbą o pomoc dla tego pieska. Trafił wczoraj do schroniska, bo biegał po najruchliwszym fragmencie Wojska Polskiego. Ma około dwóch lat i wolontariuszki zabrały go dzisiaj do domu tymczasowego. Niedługo opublikujemy na jego temat więcej informacji.
Zdjęcie ze schroniska. Zobaczcie jaki fotogeniczny :D

Pirat - jednooka szansa na nowe życie

2010-05-06T00:11:00.008+02:00

Piracik - jak mówi o nim jego nowa opiekunka - dopiero co trafił ze schroniska do nowego domu tymczasowego. Od samego początku uważnie spogląda ludziom w oczy jakby pytał czy to już koniec jego cierpienia. Jest maleńkim pieskiem o ogromnym serduszku, a brak oka nie przeszkadza mu cieszyć się życiem i merdać ogonkiem.

Pirata poznaliście już wcześniej, gdy zamieściłam jego ofertę na tym blogu po raz pierwszy. Wyglądał wtedy jak 1000 nieszczęść. Zauważony przez jedną z naszych wolontariuszek zwrócił uwagę innej, która oddając jedno zwierzę do nowego sprawdzonego domu, poszukiwała kolejnego zwierzęcia, szczególnie mocno potrzebującego pomocy. Okazuje się, że Pirat jest wpatrzony w ludzi i zadziorny wobec innych zwierząt.

W domu tymczasowym jest dopiero od dwóch dni, więc dopiero zaczynamy poznawać jego charakter i umiejętności. Już wiemy, że umie swoje potrzeby załatwiać poza domem i że potrafi chodzić pięknie na smyczy i bez. Za jakiś czas na pewno będziemy mogły napisać więcej na jego temat. Tymczasem Pirat aklimatyzuje się w warunkach domowych i oczekuje na zabieg zamknięcia oczodołu.

Shajlo, czyli o żebraniu kiełbasek i tonach futra na TOZowym podwórku

2010-05-05T00:42:00.003+02:00

Dzisiaj nastąpił wielki, długo oczekiwany dzień. Udało mi zebrać się w sobie i ruszyć do walki z linieniem Shajlo. Zbierałam się długo ponieważ Shajlo mały nie jest, a po zimie spędzonej na dworze jego sierść rzadsza się nie stała.
Uzbrojona w dwa zgrzebła: metalowe i gumowe, ruszyłam na podbój sierści do schroniska. Po wyprowadzeniu naszego "maleństwa" udaliśmy się razem w kierunku siedziby TOZ. Droga nie odbyła się bez przeszkód. Okazało się, że dla Shajlo przeszkodą nie do ominięcia jest stojąca na przystanku autobusowym cała klasa młodszych dzieci. Chłopak się rozkleił się zupełnie i zmienił się w pluszową zabawkę. Oniemiałam jak bardzo kocha dzieci i kontakt z nimi. Ale gdy pani wyjęła kiełbaski pogrillowe z woreczka, u Shajlo wyłączył mózg i przeszedł w tryb żebrania. Pojęłam czym jest RAJ. Dosłownie. Najpierw tyle rąk go miziało a później jeszcze kiełbaski z nieba leciały. Normalnie cud!!

Gdy udało się odkleić Shajlo od dziecięcych dłoni i zapachu kiełbasek, ruszyliśmy w dalszą drogę, która odbyła się już bez przeszkód.Ufff... Na miejscu zabrałam się do roboty. Po pół godzinie czesania zaczęłam odnosić wrażenie, że futra do wyczesania wcale nie ma mniej, a góra obok rośnie... Po godzinie byłam już pewna - nigdy nie skończę!!! Po półtorej godzinie osiągnęłam kompromis pomiędzy tym co chciałam osiągnąć na początku a tym co zrobiłam. Po szybkich obliczeniach wyszło mi, że góra futra obok nas jest wystarczającą gwarancją względnie udanych zdjęć ;) Szybkie wytarcie mokrym ręcznikiem w celu odkurzenia sierści pomogło poprawić wizerunek Shajlo. Bestia tak się nudził, że prawie zjadł smycz, zaliczył owijanie się wokół mojej głowy, chodzenie w kółko, włażenie do budy dla kotów, wyciąganie ściółki z tejże, picie wody z kociej miseczki, skakanie mi po głowie, włażenie obcym ludziom do samochodów, zawieranie nowych znajomości zwierzęcych i ludzkich, próbę zjedzenia gumowego zgrzebła i zupełne ignorowanie przygotowanych na okazję czesania smakołyków i zabawek... ufff Zimny dzień podobno był ale jak skończyliśmy, o czułam się jak po kąpieli. Następnym razem już na pewno będę pamiętać, o której godzinie byłam umówiona z Adą na czesanie naszego Shajlo :D

Ezop i Minos - odrobina Greki

2010-05-04T01:40:00.001+02:00

Tym razem opis Ezopa i Minosa przygotowała Małgosia, która wraz z innymi wolontariuszami zajmowała się kojcem, w którym przez jakiś czas oba psy mieszkały przez jakiś czas razem z Deksterem. I Ezop i Minos dali poznać się z jak najlepszej strony, nadają się więc do adopcji.

Ezop, po przyjęciu do schroniska otrzymał numer 1574/09. Ma około 2 lat i został znaleziony w 2009 roku jako bezpański.

Wesoły przyjazdy dla człowieka uwielbia być głaskany i domaga się czułości, ale w nie nachalny sposób. Lubi inne psy niezależnie od rozmiaru i płci. Dobrze dogaduje się z dwoma pozostałymi samcami z boksu, jednak moim zdaniem powinien mieszkać bez innych zwierząt.
Jest niewybiegany i bardzo ciągnie na smyczy, ale po kilku spacerach z pewnością to się zmieni. Poza tym wydaje się posłuszny i inteligentny, wystarczy tylko trochę stanowczości.

Minos po przyjęciu do schroniska w 2009 roku otrzymał numer 1442/08. Ma około 3 lat i został znaleziony jako bezpański.
Wesoły, przyjazdy i delikatny wobec człowieka, uwielbia być głaskany i domaga się czułości jednak nie jest nachalny. Wydaje się, że lubi inne psy niezależnie od rozmiaru i płci, zachęca je do zabawy. Z tego co widziałam i co mówili pracownicy, nie się gryzie z innymi psami z boksu. Powinien nadawać się do domu z innymi zwierzętami.

Chodzi ładnie na smyczy, nie skacze.

Na spacerze spotkałyśmy dzieci, które zaczęły go głaskać - był wobec nich przyjazny i delikatny. Zignorował koty które widział, jednak żaden z nich nie próbował uciekać, nie daje to więc pełnej informacji o jego stosunku do kotów.

Oferta TOZ, Adopcja za pośrednictwem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami Oddział w Szczecinie jest bezpłatna, psu przysługuje bezpłatna wizyta lekarsko-weterynaryjna w Lecznicy TOZ, podczas której nowy właściciel może dowiedzieć się wszystkiego o stanie zdrowia adoptowanego zwierzaka i skonsultować z lekarzem dalsze postępowania w zakresie żywienia i pielęgnacji. Psy wydawane są z książeczką zdrowia, aktualnym szczepieniem przeciwko wściekliźnie (w przypadku psów poniżej piątego roku życia z kompletem szczepień), odpchlone i odrobaczone.

Kontakt:
Biuro TOZ: (091)487-04-37
Monika: 607-701-117
Gadu-Gadu: 20231936
monika.szczecin@gmail.com
Gosia: 505 370 137
schroniskoweokruszki@gmail.com

Lija - futerkowa słodycz

2010-05-04T01:10:00.001+02:00

Lija jest 3-letnią suczką, została znaleziona na ul. Tatrzańskiej i od stycznia 2010 roku znajduje się w schronisku. Numer jej przypisany to 117/10. Nasza wolontariuszka Magda, zaangażowana w poznawanie schroniskowych psów, po raz kolejny udowadnia, że w morzu schroniskowego nieszczęścia można odszukać prawdziwą psią miłość.

Parę miesięcy w schronisku jest jak na tak pięknego i pełnego miłości psa bardzo długim czasem!!
Liję poznałam podczas akcji fotografowania psów znajdujących się w schronisku.
Nie mogłam przejść obok niej obojętnie, gdyż śledziła każdy mój krok, obserwowała wszystko co robię a przy tym nie przestawała machać ogonem. Zdołałam zauważyć iż stosunek Liji do innych psów jest obojętny a najchętniej pozostawała by w stałym kontakcie tylko z człowiekiem. Niestety w schroniskowych warunkach nie sposób poznać prawdziwy charakter i usposobienie psów, jednak z oczu tej cudownej i ślicznej suczki wyczytać można,że jest to pies pełen oddania,miłości i serdeczności.
Pies który idealnie sprawdzi się w domu jako "kanapowiec" oraz w przydomowym ogródku gdzie do dyspozycji miała by miskę pełną jedzenia.
Postura suczki może odstraszać jednak, jej umaszczenie i sierść nadają misiowatego charakteru i myślę że jest ona właśnie taka.
Lija nie jest już szczeniaczkiem ale psią damą, która z uwagą słucha co się do niej mówi.
Myślę że jest to pies idealny na długie spacery, wycieczki po lesie i wieczorne rozmowy.
Jestem pewna, że nie pogardzi również patyczkiem czy piłeczką rzucaną przez dzieci.

Oferta TOZ, Adopcja za pośrednictwem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami Oddział w Szczecinie jest bezpłatna, psu przysługuje bezpłatna wizyta lekarsko-weterynaryjna w Lecznicy TOZ, podczas której nowy właściciel może dowiedzieć się wszystkiego o stanie zdrowia adoptowanego zwierzaka i skonsultować z lekarzem dalsze postępowania w zakresie żywienia i pielęgnacji. Psy wydawane są z książeczką zdrowia, aktualnym szczepieniem przeciwko wściekliźnie (w przypadku psów poniżej piątego roku życia z kompletem szczepień), odpchlone i odrobaczone.

Kontakt:
Magdalena Żyngiel 508764770
gg 6032364
mail : magdalena.zyngiel@onet.eu

Hania - wielkie serce w malusieńkim ciałku

2010-05-04T00:39:00.001+02:00

Hania zauroczyła wielu ludzi, ale to Magda dostrzegła w niej ogromny potencjał. Hania jest tak malutka, że Magda zapytana o to, dokąd jej sięga, odpowiedziała że do kostek :D Hania po dowiezieniu z nad jeziora Głębokie do schroniska otrzymała numer 529/10. W momencie przyjęcia, czyli 13 kwietnia 2010 r., miała około 5 lat.

We krwi Hani z pewnością płynie krew sznaucerka. Choć jest maleńkim pieskiem to jest niezwykle żywiołowa i pełna energii. Ogarnęło mnie niezwykłe zdziwienie kiedy zobaczyłam na stronie Szczecińskiego Schroniska dla Zwierząt ile faktycznie Hania ma lat.
Mimo, że już prawie połowa życia za nią, to byłam pewna że to niespełna roczny pies, pełen wigoru i radości. Jej maleńki ogonek nie przestawał merdać a śliczne oczka prosiły żeby zabrać ją z tego miejsca.
Hania jest wielkości yorka i jest przeurocza, to zdecydowanie pies kanapowy, który nie pogardzi psimi zabawkami.

Jest to psia kruszynka, która ma niezwykle ujmujący i pełen miłości wzrok. Całą sobą błagała o wyciągnięcie jej zza krat.
Chciałabym aby Hania znalazła dom, w którym nie będzie się musiała martwić o jedzenie czy regularne spacery.
Wiem, że w jej maleńkim serduszku jest niesamowicie dużo miłości.
Pozwól jej obdarować właśnie Ciebie tym uczuciem.

Pirat - mały okruszek bez oka

2010-05-03T23:35:00.001+02:00

Po raz kolejny Magda znalazła skarb. Teraz okazało się, że... A zresztą sami przeczytajcie co zobaczyła.

Wchodzę do szczeniętarni... miejsca w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt gdzie zazwyczaj są piękne malutkie szczeniaczki. Pieski, w których zakochuje się człowiek od razu, słodkie i do przytulania.Wszystkie piszczą i zabiegają o kontakt niczym opuszczone biedne dzieci.

Jednak na samym końcu tego pomieszczenia, w klatce praktycznie nie zauważalnej, siedział cichutko i niemal niewidoczny Pirat.
Pirat - imię to powinno kojarzyć się z silnym charakterem, ale to wcale nie od charakteru ten psiak je otrzymał.
Na pozór mały, czarny kundelek... ale... kiedy bliżej przyjrzałam się tej istotce, łzy same poleciały mi po policzkach a dłonie bezwiednie powędrowały do jego pyszczka, żeby chociaż tylko przez chwilę poczuł miłość i ciepło.
Pirat pozbawiony jest jednego oczka, zapewne nie komplikuje mu to na tyle życia aby czuł się z tego powodu nieszczęśliwy, jednak smutek i rozpacz wyczytać można było bez problemu z jego pyszczka.
Pirat to maleńki psiak, który wielkością przypomina ratlerka. Numerek na jego szyi wygląda jak wielki medal. W człowieka wtula się każdą częścią swojego maleńkiego ciałka.
Choć poznałam Pirata tylko przez chwilę to zdążyłam się przekonać, że jest niezwykle spokojny i delikatny a człowiekowi jest w stanie oddać całego siebie w zamian za odrobinę miłości.
Wierzę w to, że Pirat szybko znajdzie swoje miejsce na ziemi.

Pirat ma 3 lata i do schroniska został dowieziony z interwencji przy ul. Zofii Nałkowskiej. Otrzymał numer 610/10.

Eiden, kudłata zapowiedź szczęścia

2010-05-03T22:43:00.001+02:00

Magda ma niesamowite oko do psów. Potrafi wyszukać prawdziwe perełki w tym ogromie psiej samotności. Tym razem kolejny pies - Eiden, ma około 5 lat a w schronisku znajduje się od lutego 2010 roku. Dowiózł go samochód interwencyjny z ul. Koralowej. Jego numer to 239/10.

Kiedy po raz pierwszy przechodziłam obok boksu, w którym znajduje się Eiden, wzbudził on we mnie respekt i chwilowy strach. Jednak kiedy zobaczyłam jego wielki ogon, wesoło merdający i piękne bursztynowe oczy stwierdziłam, że pies ten robi ogromne wrażenie wyglądem ale z pewnością dla swojego przyszłego właściciela, będzie oddanym przyjacielem.
Eiden idealnie sprawdzi się jako pies stróżujący, albo pies który do dyspozycji będzie miał ogród. Jest on niemal stworzony do mieszkania w budzie i jeśli tylko otrzyma od swojego właściciela miskę pełną jedzenia oraz trochę miłości będzię w stanie zrobić dla niego wszystko.
Eidena charakteryzuje piękne umaszczenie i śliczne duże bursztynowe oczy.
Mam nadzieję, że psiak nie będzie już musiał czekać na swoje nowe, szczęśliwe życie.

Kontakt:

Biuro TOZ: (091)487-04-37

Monika: 607-701-117

Gadu-Gadu: 20231936

monikaszczecin@gmail.com

Apis - złoty pies

2010-05-03T22:08:00.001+02:00

Cytuję opis Apisa za naszą wolontariuszką, wyszukującą gotowe do przygarnięcia okruszki miłości w schronisku. Apis ma około 2 lat i trafił do schroniska 16 kwietnia 2010 r. z Osiedla Kasztanowego. Ma numer 540/10.

Jeśli ktoś z was marzył zawsze o psie w typie rasy Golden Retriver to jest bardzo blisko.
Ktoś z przodków Apisa zapewne był z pewnością psem tej właśnie rasy.
Uważam jednak z kilku powodów iż Apis jest zdecydowanie piękniejszy.
Pies ten jest na pewno oryginalny, ma cudowny złoty kolor, mięciutkie uszka i zawsze uśmiechnięty pyszczek. Wygląda jak by nie robił na nim wrażenia pobyt za schroniskowymi kratami.
Choć nie miałam możliwości poznania Apisa w innych warunkach jak tylko te schroniskowe, to jestem pewna,że jest to pies dla ludzi aktywnych, szukających czworonogów pełnych radości, inteligencji,miłości i oddania.
W oczach Apisa widać zdecydowanie iskierki,które świadczą o chęci ciągłej zabawy.
Psiak nie należy do dużych psów, jednak nie jest na pewno psem kanapowym.
Idealnie było by gdyby Apis znalazł rodzinę, w której nuda i rutyna nie istnieją,która zapewniła by mu dom pełen radości i szaleństwa.

Inez - weekendowej opowieści ciąg dalszy

2010-05-03T21:34:00.004+02:00

Poniżej zamieszczam opowieść miku9

Inez wróciła ze mną radośnie. W domu oczywiście położyła się od razu na swoje miejsce. W ogóle jak się ją przyzwyczai do miejsca/posłania to ona bardzo szybko łapie i tam chodzi spać. Oczywiście nie przeszkadza jej to w pokładaniu się gdzie indziej, ale jej miejsce jest jedno. Dzisiaj usłyszałam jak szczeka: na kota i tylko raz. W domu nawet na kolegę, który nas odwiedził nie naszczekała ani nic. Co prawda wprowadziłam go do domu a on nie boi się psów. Dalej jest pozytywnie nastawiona do dwunogów i czworonogów bez względu na płeć. Chyba, że czworonóg jest nieprzychylny, wtedy się jeży, ale dalej nie szczeka. Nie odczuwa lęku przed większymi od siebie futrzakami Uważam, że najlepiej by było, gdyby trafiła do domu z innym psem, bo po niej widać wielką radość z towarzystwa drugiego stwora.
W dalszym ciągu nie lubi suchej karmy a to dlatego, że po niej ma trudności z wypróżnianiem się. Jej trzeba dawać 2 porcje dziennie mokrego z odrobiną suchego - wtedy wszystko jest ok. Dużo nie je. Kiedy ma dość odchodzi od miski. Nie pozwalałam wskakiwać na łóżko, a szybko załapała i nie było problemu. Zauważyłam, że potrafi się wspiąć na szafkę/stół w kuchni kiedy jest głodna a tam są jakieś dobre rzeczy, tj. kiełbasa Jest naprawdę bardzo karna. Nie zaczepia biegaczy, rowerzystów chociaż bardzo lubi biegać. Wpada wtedy w taką lekką euforię, że z radości potrafi skakać i opierać się łapami o ludzika. Widać, że chciałaby poszaleć. Najlepiej z kimś ze swego gatunku. Ona tego bardzo, ale to bardzo potrzebuje. Niechętnie daje się włożyć do bagażnika samochodu (dziś jechała po raz drugi), ale jazdę znosi dzielnie. Niestety jak większość chyba psów lubi się w czymś wytarzać od czasu do czasu i dzisiaj przez to wszyscy cierpimy. Nie mam jej jak wykąpać, więc tylko ją umyłam ile się dało. Stała cierpliwie i pozwalała z sobą robić wszystko, nawet gmerać w uszach. Ale śmierdzi dalej. Nie sprawdziłam, czy zostaje sama w domu. Co prawda ona nie potrzebuje ciągłej bliskości człowieka, nie drapie w drzwi łazienki kiedy tam jestem, nawet nie czeka przed. Chętnie sama leżała sobie w drugim pokoju i nie interesowała się nami przez dobrych kilka godzin. Kiedy została za drzwiami wejściowymi na kilka minut też nie histeryzowała - po prostu stała i czekała.
Jutro przed pracą, ok. 7.20 odprowadzę ją do kojca. Będzie mi smutno, ale inaczej nie da rady. Mam nadzieję, że szybko znajdzie dobry dom i spokojnych ludzików, bo ona dalej boi się podniesionych rąk i gwałtownych gestów. A ja nie będę ryczeć w pracy...

Z tego co opowiadała Salomea, to Inez grzecznie się zachowywała u niej w domu. Bawili się z Bolkiem ku obopólnej radości. Koty przeżyły, dom w stanie niezmienionym. Podobno jedli i pili razem z jednej miski. Gosiu, opisz to proszę

Tak, to prawda. Jedli i pili z jednej miski - para niejadków w amoku jedzenia. To nieprawdopodobne ale po tym jak Inez zjadła swoją mikro porcję "mokrego" żarełka, oboje jedli suche chrupki na wyścigi; nie ma to jak konkurencja ;)
Moim zdaniem Inez to pies idealny, wymagający jednak łagodnej stanowczości i żelaznej konsekwencji. Z pewnością będzie wiernym stróżem i kochającym psem rodzinnym. Jest bardzo zrównoważona i mało co jest w stanie ją przestraszyć. Nie widziałam też aby choć na chwilę straciła opanowanie. W nocy nie robiła najmniejszych problemów. Po tym jak raz powiedziałam jej, że nie wolno wchodzić do łóżka, więcej już nie próbowała. Uwielbia jednak bliskość człowieka i z pewnością będzie chciała ten kontakt pogłębiać. Bardzo łatwo zaprzyjaźnia się z ludźmi i psami (każdej wielkości i płci pod warunkiem braku agresji z drugiej strony). Zacieśnianie więzi z kotami powinno jednak odbywać się pod nadzorem człowieka. Zapraszamy serdecznie do siedziby TOZ w Szczecinie na bliższe spotkania lub spacery z Inez od poniedziałku do soboty w godzinach od 9.00 do 17.00.

Inez, poschroniskowe początki prawie normalności

2010-05-02T12:49:00.001+02:00

Fragmenty opowieści o Inez, z TOZowego forum, o codziennych wyprowadzaniach z kojca oraz o weekendowej obserwacji domowej :)

Kolejny spacer z Inez za mną. Jest świetna: usłuchana, reaguje na polecenia i na szarpnięcia smyczą. Bardzo się pilnuje. Wykazuje zachowania podobne do owczarków tj. zaganianie stada. Jest czujna i wystawia różne stwory. Bardzo kontaktowa - widać, że za ludzką uwagę jest gotowa zrobić prawie wszystko Na smyczy chodzi świetnie, nie ma problemów z przywołaniem jej. W stosunku do innych psów jest raczej ostrożna, a duże potrafi obszczekać, choć nie zauważyłam, żeby była w jakikolwiek sposób agresywna. Mieszałam jej ręką w misce z jedzeniem a ona cierpliwie stała i czekała aż się odsunę. Już się chyba nie boi hałasów, bo na przejściach między ulicami grzecznie czeka. Co prawda jak tramwaj zapiszczał obok niej to się przestraszyła, ale ja też Boi się natomiast, kiedy nagle dotykam ją w miejscu innym niż głowa, ale widzę poprawę. Już tak nie podskakuje z przerażeniem. Boi się też kiedy przesuwam nad nią rozwijaną smycz. Sama smycz nie jest straszna, ale to co trzymam w ręce jest. Za każdym razem sprawdza przestraszona co to i patrzy na mnie lekko przerażona. Na szczęście ufa mi na tyle, żeby podejść i dać się pogłaskać. W kojcu zachowuje się bardzo dobrze, mało hałasuje.
Im dłużej się ją obserwuję, tym mam większe wrażenie, że ona była kiedyś układana. A kiedy sobie kłusuje to wygląda jak prawdziwy owczarek Bardzo ją lubię. Spacer z nią to sama przyjemność.

Inez w domu jest bardzo grzeczna i zupełnie niekłopotliwa. Wytrzymała całą noc bez budzenia mnie Generalnie widać, że ona swoje potrzeby załatwia tylko na dworze. Od razu po wyjściu na trawę. Ale to akurat luz. W nocy trochę sobie łaziła, ale bez budzenia kogokolwiek. Nie szczeka. Nawet jak inne psy szczekają. Daje radę i po schodach na 4 piętro i na dół. Nie żebrze przy stole, nie jest nachalna tylko bardzo, bardzo delikatna. Jak chce, żeby ją głaskać to przychodzi, kładzie pyszczek na ręce i ewentualnie liże. Kiedy mówię "dość" albo odsuwam rękę od razu przestaje i idzie się położyć. Chodzi za mną prawie cały czas, ale to akurat norma. Dzisiaj byliśmy na spacerze na poligonie: Ania, Gosia, Dekster, Inez i ja. Jazdę samochodem zniosła bezproblemowo. W samochodzie zachowuje się bardzo grzecznie. Kiedy podniosłam ją, żeby włożyć do bagażnika nie wydała żadnego dźwięku. Spuszczona ze smyczy pilnuje się i przybiega na zawołanie Na spacerach po osiedlu garnie się do ludzi i psiaków i tylko szuka miłego towarzystwa. Na początku trochę bała się mojego Marcina, ale potem już sama przychodziła, żeby ją pogłaskał. Jest bardzo usłuchana. Mam tylko problem z karmieniem jej, bo to niejadek. Z psiej karmy zje tylko trochę puszki - chrupki są be! Za to lubi kiełbasę, parówki i ser żółty. Reaguje na komendę siad, ale dopiero po chwili - trenujemy to, bo boi się podniesionej ręki kiedy próbuję przycisnąć do ziemi jej zadek. Ale postępy są. Jest niesłychanie spokojna i taka zrównoważona. Zachowuje się jak dama. Jestem pod wielkim wrażeniem. Kiedy się ją jeszcze wyczesze z filcu, to będzie piękna sunia, już teraz futro jej zaczyna błyszczeć.

Cytaty za miku9

Muszę dodać od siebie, że nawet mój nadpobudliwy pies nie wytrącił jej z równowagi. Wcielenie spokoju z tej Inez. Myślę, że bez problemów nadawałaby się na "dopsienie".

Dekster - pierwszy baardzo skomplikowany dzień w nowym domu... (22.04.2010)

2010-05-01T20:02:00.003+02:00

Moje nowe pieskie życie nie zaczęło się najlepiej, od razu dałem plamę, do dzisiaj mi wstyd.
Ponieważ moja nowa pani musiała jeszcze iść na trzy godziny do pracy (nie mam pojęcia, co to jest praca, ale ciągle tam przepada), zostawiła mnie samego w domu. No dobra, samego to może lekka przesada, były jeszcze ze mną dwa koty, ale czy to jest towarzystwo dla szanującego się psa? Koty były zresztą w innym pokoju, może ona myślała, że je zjem? Kto by jadł takie mocno futrzaste stwory? To już lepiej było wyjadać to, co pani im dawała do jedzenia. Mięsko było pyszne, mokre i pachnące, tylko te kociochrupki to kiepskie jakieś. Pachną gorzej niż moje, a jak próbowałem mimo to je zjeść, to wciągnąłem je sobie do nosa i kichałem potem długo. Obrzydliwość, kto to takie małe robi?? Te koty to jakieś wolne w jedzeniu, zawsze z nimi wygrywałem wyścig do ich misek. Jeden i tak za gruby, to nie musi przecież tyle jeść, a ten rudy to i tak nic nie je, tylko wącha. On wąchał, a ja jadłem, tak kilka razy, ale pani zabrała miski i postawiła tam, gdzie nie dałem rady sięgnąć. Bo wcześniej, jak postawiła na blat to spoko sobie pyskiem sięgnąłem :-)).

Ale o czym to ja miałem szczekać? No właśnie, pani poszła do pracy, ja najpierw poleżałem sobie na wielkim wysokim kocu, ona mówi, że to łóżko i że nie wolno psu na nie włazić, a sama to na nim leży, jak jest ciemno. Nie wolno, jak widzi, a jak jej nie ma to chyba mogę? No bo wtedy, to nie zabrania, więc na pewno mogę. Poleżałem, poprzewracałem się na boki, ale ile można, no i co to za przyjemność, jak nikt nie widzi, jak się panoszę? Czekałem, a ona nie wracała, myślałem, że mnie zostawiła samego już na zawsze, a ja nie chcę więcej być sam. Stanąłem na łapach, spojrzałem przed siebie, widziałem, jak ludzie chodzili i psy chodziły sobie też. Ona pewnie też tam gdzieś jest. Widziałem wszystko, ale coś mnie nie puszczało, próbowałem wskoczyć do tego, co było przede mną, posypały się kwiaty i ziemia, narobiły rumoru, a ja ciągle nie mogłem wyjść. Zacząłem drapać łapami, i nagle... udało się, zrobiłem czarodziejską dziurę w ścianie, poczułem zapach powietrza i byłem wolny.
Pobiegłem jej szukać, ale nigdzie nią nie pachniało, na początku było bardzo fajnie, mogłem robić co chciałem, dookoła było dużo krzaków, trawy, drzew, ale pędziłem coraz szybciej i coraz dalej i nie mogłem jej znaleźć. Nie wiedziałem, gdzie jestem, nie było nic znajomego, w niektórych miejscach bardzo szybko pędziły jakieś duże i hałaśliwe stwory z wielkimi żółtymi ślepiami, dużo ich było, brzydko pachniały, warczały głośniej niż ja, a ja coraz bardziej się bałem, że mnie złapią. Zaczynało się już pomału robić ciemno, coraz bardziej panikowałem, bo gdzie ja będę spał, bo co ja będę jadł, aż nagle... Stanął przede mną jeden z tych potworów wielkoślepiastych i usłyszałem znajomy głos, a raczej dwa głosy, które mnie wołały. To była Gosia i moja nowa pani. Pomyślałem sobie, że będą na mnie złe, ale cieszyły się, że jestem. Nie chciały zabrać mnie do mojego nowego domu, tylko pojechałem na noc do klatki, ale nie tej z niedobrymi psami, tylko do takiej, gdzie byłem sam. Nie chciałem tam zostać, tylko wracać do domu, robiłem słodkie ślepia, ogon mało mi nie odpadł od merdania, jaki to ja jestem już grzeczny, a one nic. Mam zostać i już, nie ma zmiłuj się, a jak się baby uprą, to nic się zrobić nie da. No to zostałem, choć mi się to wcale nie podobało. Za to pół miasta wiedziało, że mnie zostawiły, bo ujadałem tak długo, aż zostałem sam. Moja pani powiedziała tylko, żebym już lepiej nic nie kombinował, a jutro po mnie przyjdzie i znowu mnie zabierze.

Wolf - 30.04.2010 znalazł nowy dom

2010-04-30T00:06:00.002+02:00

Imię: Wolf
Płeć: pies
Rasa: mieszaniec
Wielkość: średni
Umaszczenie: czarne, podpalane
Wiek: 5 lat
Stan Zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: bezpłatna, na koszt TOZ

Upodobania i nawyki: Wolf ma już około pięciu lat, ale zachowuje się jakby miał dopiero rok. Został przywieziony do schroniska na początku 2009 roku, ponieważ jego właściciel trafił do domu opieki społecznej. Jest pięknie umaszczonym mieszańcem owczarka niemieckiego. W prawie idealnie czarnej sierści niemal świecą się jego jasne, bursztynowe oczy. Delikatnie podpalane łapy z czarnymi paskami na opuszkach, wyglądają jakby jakieś dziecko pomalowało go podczas zabawy. Pragnie kontaktu z człowiekiem i doskonale sprawdziłby się jako pies rodzinno-stróżujący, najlepiej z możliwością biegania. Zapraszamy na wspólną wyprawę do schroniska, wzięcie Wolfa na spacer by przekonać się jaki wspaniały z niego pies.

Miejsce pobytu: schronisko

Uwagi: Oferta TOZ, dodano 15.04.2010r. Szukamy dla Wolfa choćby domu tymczasowego! Pies przebywa aktualnie w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie. Adopcja za pośrednictwem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami O/Szczecin jest bezpłatna, psu przysługuje bezpłatna wizyta lekarsko-weterynaryjna w Lecznicy TOZ, podczas której nowy właściciel może dowiedzieć się wszystkiego o stanie zdrowia adoptowanego zwierzaka i skonsultować z lekarzem dalsze postępowania w zakresie żywienia i pielęgnacji. Psy wydawane są z książeczką zdrowia, aktualnym szczepieniem przeciwko wściekliźnie (w przypadku psów poniżej piątego roku życia z kompletem szczepień), odpchlone i odrobaczone.

Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37, Monika: 607-701-117, Gosia

Mirka - spojrzenie zza krat

2010-04-29T23:34:00.001+02:00

Mirka ma około 5 lat. Trafiła do schroniska na początku 2010 roku. Jednak pewnego pochmurnego dnia dla tej suni słońce mocno zaświeciło. Wyszła zza schroniskowych krat i w jednej chwili skradła serce wyprowadzającej ją wolontariuszki.

Mirka emanuje ogromną, pozytywną energią. Jest bardzo ciekawa świata i spragniona ludzkiej miłości. Wyróżnia ją pogoda ducha. Jest bardzo łagodna wobec innych psów. Z całą pewnością była wychowywana, jest bardzo karna i reaguje na komendy. Suczka potrzebuje miski z jedzeniem i kochającego Pana, który pozwoli jej ponownie na poznawanie świata, który zza krat jest taki smutny.
Przygarnij ją, a odwdzięczy się bezwarunkową miłością. Odmień jej los. Twój niewielki gest odmieni jej życie.

Jej oferta na stronie Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie jest tutaj.

Miejsce pobytu: schronisko

Uwagi: Oferta TOZ. Pies przebywa aktualnie w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie. Adopcja za pośrednictwem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami Oddział w Szczecinie jest bezpłatna, psu przysługuje bezpłatna wizyta lekarsko-weterynaryjna w Lecznicy TOZ, podczas której nowy właściciel może dowiedzieć się wszystkiego o stanie zdrowia adoptowanego zwierzaka i skonsultować z lekarzem dalsze postępowania w zakresie żywienia i pielęgnacji. Psy wydawane są z książeczką zdrowia, aktualnym szczepieniem przeciwko wściekliźnie (w przypadku psów poniżej piątego roku życia z kompletem szczepień), odpchlone i odrobaczone.

Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37, Gosia: schroniskoweokruszki@gmail.com

Łapy łapy cztery łapy :D

2010-04-29T22:27:00.003+02:00

Dzisiaj mieliśmy spotkania z kamerą ;) Shajlo okazał się wdzięcznym obiektem obserwacji więc na najbliższy weekend zaplanowałyśmy wyczesanie kudłatego i nakręcenie filmiku, na którym Shajlo będzie dalej piękny ale już nie taki kudłaty :D Poniżej prezentacja linienia w pełnej krasie.

A na dodatek, Shajlo w środowsiku nauralnym

Spacery i spotkania - krótka informacja

2010-04-28T22:17:00.000+02:00

Od pewnego czasu w schronisku możemy wyprowadzać psy z pojedynczych boksów na spacery. W związku z tym, gdybyście chcieli bliżej poznać upatrzonego psa, można się z nami umówić na konkretny termin i będzie można się spotkać poza schroniskiem.Zgłaszać taką chęć można na adres

Poza tym naszych podopiecznych (psy przebywające w kojcach TOZ) można wyprowadzać codziennie na spacery. Wystarczy zgłosić się jako spacerowicz w biurze TOZ na Wojska Polskiego, koło zajezdni Pogodno i przestrzegać regulaminu spacerowicza.

Gdyby ktoś chciał obejrzeć wybranego kota z naszej strony, można umówić się z jego opiekunem, do którego kontakt znajduje się pod wybraną ofertą.

Inez, sunia na której widok zaśweciło słońce

2010-04-28T20:54:00.001+02:00

Imię: Inez

Płeć: suczka

Rasa: mieszaniec

Wielkość: średnia

Umaszczenie: brązowe

Wiek: 4 lata

Stan Zdrowia: bardzo dobry

Kastracja / Sterylizacja: tak

Upodobania i nawyki: Kiedy nasze wolontariuszki zobaczyły Inez, wiedziały, że muszą jej pomóc. Była bardzo zagubiona i przerażona. Schronisko przytłoczyło ją a sfora zaszczuła - większą część czasu spędzała w budzie. Aż nadszedł dla niej szczęśliwy dzień i zabraliśmy ją do naszego tylko 2-psiowego kojca. Na początku nie była pewna co to za miejsce, czy kolega nie będzie się nad nią znęcał i jacy są ci nowi ludzie. Po kilku dniach Inez pokazała się nam od jak najlepszej strony.

W kojcu jest spokojna, mało szczeka, nie zaczepia swojego kolegi, razem piją wodę z jednej miski i nie walczą o jedzenie. Nie reagowała nawet kiedy wolontariuszka włożyła rękę do jej miski - grzecznie stała z boku i czekała. Ładnie wychodzi z kojca na spacer, bez dzikiej galopady i kangurzych skoków. Świetnie chodzi na dłuższej smyczy, reaguje na szarpnięcia i bardzo się pilnuje opiekuna. Wykazuje zachowania podobne do owczarków tj. zaganianie. Na spacerach widać jak pięknie idzie kłusem. Tylko te prążki na "podwoziu" są trochę mylące :)
Inez jest bardzo kontaktowa - za ludzką uwagę jest gotowa zrobić prawie wszystko. Możliwe, że kiedyś była układana, bo bardzo szybko reaguje na polecenia i mowę ciała człowieka. W stosunku do innych psów nie wykazuje ani agresji, ani dominacji. Dobrze dogaduje się z kolegą z kojca, razem chodzą na spacery. Niepokoją ją duże psy, które potrafi obszczekać. Być może jest to spowodowane przeżyciami w schronisku. Koty ją ciekawią szczególnie te, które uciekają, ale to znana przypadłość psiaków ;) Wykazuje lęk, kiedy trzyma się większy przedmiot w ręce i przesuwa się nim nad nią lub nagle się jej dotyka. To smutne, bo widać, że kiedyś została skrzywdzona. Mimo wszystko otwiera się na ludzi i odzyskuje zaufanie do nich. Swoim spokojem, delikatnością i radością podbiła serca wielu wolontariuszy.

Miejsce pobytu: kojec w siedzibie TOZ

Uwagi: Oferta TOZ, dodano 21.04.2010r. Aktualizacja: 27.04.2010r.

Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37 lub Opiekunka Monika: 607-701-117, monika.szczecin@gmail.com

Wirtualny opiekun: brak

Zaadoptuj mnie wirtualnie

Dekster - psia historia od początku

2010-04-27T20:58:00.001+02:00

Urodziłem się... no właśnie, urodzić się musiałem, bo przecież jestem. Ale kiedy i gdzie, tego nie wiem, nie znam swojej psiej mamy, o tacie nawet nie wspomnę. Nie wiem też, czy miałem jakieś rodzeństwo i gdzie ono teraz jest.

Nie pamiętam, czy byłem szczeniaczkiem, tłustą czarną kluchą, pewnie musiałem, bo moja pani mówi, że każdy pies jest maluchem najpierw, nawet taki duży, jak ja. Nie wiem, co było kiedyś, odkąd pamiętam, to mój świat był za kratami, siatką, prętami, przychodzili ludzie, mówili rottweilery to wredne psy, zobacz, jaki wielki bydlak, ale killer. Rodzice mówili do dzieci - uważaj, nie wyciągaj rączki do niego, bo ci ją odgryzie. A ja siedziałem, słuchałem tego i robiłem się coraz smutniejszy, bo
tylko ja wiedziałem, że jestem dobry i chcę kochać ludzi. Ale oni mnie nie chcieli.

Nawet psy nie były dla mnie przyjaciółmi, nie umiałem się bronić, bo byłem za łagodny, a one to wykorzystywały i mnie gryzły. I zawsze ja za to obrywałem od tych ponurych panów, co sprzątali nasze klatki, bo jestem wielki i wredny. Chyba nawet chciałem być wredny, bo chociaż wtedy ludzie zwracali na mnie uwagę. Czasem byłem w pojedynczym boksie i czułem się samotny, czasem z innym psem i wtedy najczęściej stawałem się ofiarą jego zębów. Ludzie przychodzili i odchodzili, czasem ktoś zabrał
jakiegoś szczeniaczka, a mnie wciąż nikt nie chciał.

Aż któregoś dnia przyszła ona, Gosia, cichutka, drobna dziewczyna z nieśmiałym uśmiechem i duszą lwicy, a ja wpatrzyłem się w nią jak w obraz. Coś drgnęło w moim psim sercu, gdy po raz pierwszy usłyszałem, że jestem dobrym psem. I stał się cud, wyszedłem na spacer, tylko z nią, wszystkie psy w schronisku mi zazdrościły. A potem znowu się na mnie rzuciły, pogryzły mnie, uszy miałem w strzępach, leciała ze mnie krew, ale warto było, teraz już miałem na co i na kogo czekać. I zaświeciło dla mnie psie słońce, wielkie i okrągłe jak plaster różowej szynki z moich snów.
Coraz więcej ludzi zaczęło się koło mnie kręcić, różne dziewczyny, duże i małe zaczęły mnie wyprowadzać na spacery, a ja coraz częściej się uśmiechałem. Nauczyłem się przytulać do ludzi, nie bałem się już samochodów i tramwajów. No dooobra, prawie się nie bałem, a na pewno już mało.
Potem przyszła do mnie jeszcze jedna, ta była duża, ale głos też miała miękki i ciągle mówiła do mnie, jakaś taka rozgadana. Ależ z nią miałem zaprawę po górkach, nigdy jej nie bolały łapy, ale dawała mi odpoczywać z głową na swoich kolanach, a ja wtedy szczęśliwy przysypiałem. Pozwalała mi biegać bez smyczy po lesie, a ja jej bardzo pilnowałem, żeby się nie zgubić. Potem zaczęli mnie przenosić z boksu do boksu, a ja albo gryzłem innych, albo sam byłem gryziony. Któregoś dnia ta duża chciała wziąć Minosa na spacer, a my z Ezopem wyskoczyliśmy z boksu, żeby też się załapać. Opiekun wziął nas i rzucił na beton do klatki, Ezop rzucił się na mnie i chciał zagryźć, wściekły, że to nie on miał iść na spacer. Duża wpadła jak burza do kojca, złapała nas i rozdzieliła, ale potem musiała iść, bo nie pozwolili jej już na żadne spacery. Ezop znowu na mnie skoczył, ale ona nakrzyczała na niego i nie pozwoliła mnie gryźć. A mi powiedziała, że moja łapa tu dłużej nie postanie i coś wymyślą z moją Gosią. I zostałem, cały umazany po walce w psich kupach, ale wiedziałem, że to już koniec moich problemów, bo one zawsze mówiły mi prawdę i jak coś obiecały, to zawsze tak było.

I wymyśliły! Następnego dnia Gosia przyszła po mnie i zabrała do TOZu do kojca i powiedziała mi na psie ucho, że to już koniec moich problemów i że ta duża gaduła będzie moją nową panią. I stał się kolejny cud, zostałem przez nią wsadzony do auta po południu i zawieziony do jakiegoś miejsca, gdzie musiałem iść pod górę, ona mówiła, że to schody i nazywała to domem. Dostałem dwa kocyki, miskę, wykąpali mnie i zacząłem nowe życie.

A co było dalej, to opowiem Wam następnym razem, bo teraz muszę lecieć na wieczorny spacer.

Shailo. Pierwsze wrażenie

2010-04-26T23:20:00.003+02:00

Kiedy spotkałam po raz pierwszy Shailo, moją pierwszą myślą było: ooo jaki niedźwiadek, pewnie szczeniak :D Jak się okazało, już nie taki szczeniak, bo po sprawdzeniu okazało się, że ma mniej więcej półtora roku.

Shailo zachwyca swoim charakterem. W pierwszej chwili rzuca się w oczy wielki spokój i równowaga. Pomimo młodego wieku oraz stresującej sytuacji był zupełnie opanowany i wyluzowany, chciał się bawić i oczekiwał pieszczot od każdego spotkanego człowieka.

Urzekł nas też jego stosunek do dzieci. Pełen delikatności i nawet czułości. Zdecydowanie potrafi zachowywać się jak należy. Dorze czułby się mając do dyspozycji teren do biegania ale ważne też, żeby miał kontakt z człowiekiem. Warto tu podkreślić, że nadawałby się do towarzystwa dla dzieci jak mało który pies.

Shailo ma doskonałą prezencję. Jego szeroka malamucia szczęka i potężna sylwetka sprawiają, że czuje się respekt podczas pierwszego kontaktu. A co najciekawsze, przy tym wszystkim ciągle się uśmiecha.

Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia Shailo w schronisku. Mieszka w boksie nr 50. Naprawdę warto spotkać tego wyjątkowego psa i dać mu szansę na pokazanie się od najlepszej strony.

Istnieje także możliwość spotkania Shailo poza kojcem, a nawet wyjścia z nim na spacer. Ta opcje jest możliwa tylko po wcześniejszym uzgodnieniu terminu przez maila .

Oferta Dekstera, psa pełnego niespodzianek

2010-04-26T00:30:00.001+02:00

Imię: Dekster
Płeć: pies
Rasa: mieszaniec
Wielkość: średnia
Umaszczenie: czarne, podpalane
Wiek: 5 lat
Stan Zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: bezpłatna, na koszt TOZ
Upodobania i nawyki: Dekster to pies wyjątkowy, piękny mieszaniec rottweilera, pięciolatek w pieskiej sile wieku, który dokładnie rok temu trafił do szczecińskiego schroniska. Bardzo zrównoważony, ogromnego serca do ludzi, łaknący czułości i miłości, którą przyjmuje z wielką godnością, bez nachalności. Uwielbia długie spacery w dobrym tempie, widać, że sprawiają mu wielką przyjemność; zmęczony sam zarządza przerwę na odpoczynek,najchętniej z głową na kolanach, lub przytulony do nóg. Pięknie chodzi na smyczy, spuszczony z niej pilnuje człowieka nie oddalając się poza zasięg kontaktu wzrokowego. Przybiega chętnie na gwizdanie, poddaje się komendom typu noga, stój,nauka nie jest dla niego żadnym problemem. Gdy w czasie spaceru trzeba się zatrzymać, Dekster grzecznie kładzie się przy nogach i cierpliwie czeka. Na wybiegu zachowuje się bardzo poprawnie i przyjacielsko w stosunku do innych psów, chętnie się z nimi bawi, czasem jest tylko zaniepokojony, gdy podchodzi jakiś duży samiec, ale trudno się temu dziwić, gdyż w schronisku został dotkliwie pogryziony. Zdecydowanie mógłby mieszkać wspólnie z innym psem, szczególnie, jeśli byłby mniejszy od niego. Wobec ludzi to oaza psiej łagodności, spojrzenie jego brązowych oczu jest pełne uczucia i trudno mu się oprzeć. Patrząc w jego oczy widać życiową psią mądrość, spokój i rozwagę. Zupełnie nie interesują go koty, przechodzi koło nich zupełnie obojętnie. Nadawałby się świetnie do domku z ogrodem, jest dużym psem z wyglądem zdecydowanego obrońcy, na pewno szybko można go nauczyć pilnowania posesji. Jest pięknym, silnym psem, pełnym radości życia widocznej w oczach i uśmiechu na pycholu. Zauroczy każdego, kto lubi duże psy i długie wędrówki. Dobrze bawi się ze starszymi dziećmi, pozwala się głaskać i przytulać. Kiedy czuje się zmęczony nadmiarem pieszczot to po prostu odchodzi, dając tym samym do zrozumienia, że już wystarczy. Tak więc, wchodząc do schroniska z myślą o psie, wybierz jego, bo zasłużył sobie na to trudnym dotychczasowym życiem, mimo którego potrafił zachować pogodę ducha i miłość do ludzi. Nie pozwól mu dłużej żyć bez ludzkiej miłości, której potrzebuje. Zabierz go ze smutnego świata psiej agresji, tłoku i hałasu klatki i daj szansę na godne psie życie, na jakie sobie zasłużył, a obdaruje Cię psią wiernością i bezinteresowną miłością. Bo biorąc sobie wyjątkowego psa na przyjaciela, sam stajesz się kimś wyjątkowym.

Miejsce pobytu: dom tymczasowy
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 20.03.2010r. Aktualizacja 22.04.2010r.
Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37, Monika: 607-701-117, Gadu-Gadu: 20231936, monika.szczecin@gmail.com

Wirtualny opiekun: brak

Zaadoptuj mnie wirtualnie

Shajlo - cud wiary w człowieka

2010-04-25T15:31:00.004+02:00

Imię: Shajlo
Płeć: pies
Rasa: mieszaniec malamuta z owczarkiem
Wielkość: duży
Umaszczenie: czarny podpalany
Wiek: 1,5 roku
Stan Zdrowia: bardzo dobry
Kastracja / Sterylizacja: nie
Upodobania i nawyki: Shajlo to przesympatyczny mieszaniec malamuta z owczarkiem. Pomimo swojego półtora roku zachowuje się jak mały szczeniaczek. Na przykład kładzie się na plecach w natychmiastowym oczekiwaniu dobrej zabawy albo podczas spaceru niespodziewanie siada lub podchodzi do obcych ludzi w oczekiwaniu na pieszczoty. Jest psem zupełnie bezkonfliktowym, uwielbia za to wszelkie pieszczoty.
Jak na psa tej wielkości (ma olbrzymie, grube łapy oraz wielką głowę) z pewnością nadaje się na psa rodzinnego. Jak do tej pory nic nie wytrąciło go z pełnej równowagi, ani szaleńca miłość naszych młodych wolontariuszek, ani atak psiego stada, ani koty na widoku. Za to perspektywa głaskania po brzuchu jest zawsze najatrakcyjniejsza. Wygrywa nawet ze smakołykami. Wygląd Shajlo z pewnością wystraszy potencjalnych intruzów, jednak jego serce jest złote.
Umów się na spotkanie albo wspólny spacer a przekonasz się jaki jest Shajlo.

Miejsce pobytu: Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie
Uwagi: Oferta TOZ, dodano 25.04.2010r.

Pies przebywa aktualnie w Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie.

Wspólne spacery proszę wcześniej umawiać mailowo lub telefonicznie.
Adopcja za pośrednictwem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami Oddział w Szczecinie jest bezpłatna, psu przysługuje bezpłatna wizyta lekarsko-weterynaryjna w Lecznicy TOZ, podczas której nowy właściciel może dowiedzieć się wszystkiego o stanie zdrowia adoptowanego zwierzaka i skonsultować z lekarzem dalsze postępowania w zakresie żywienia i pielęgnacji. Psy wydawane są z książeczką zdrowia, aktualnym szczepieniem przeciwko wściekliźnie (w przypadku psów poniżej piątego roku życia z kompletem szczepień), odpchlone i odrobaczone.

Kontakt: Biuro TOZ: (091)487-04-37, gg 443306, schroniskoweokruszki@gmail.com
Wirtualny opiekun: brak, jeśli chciałbyś zaadoptować Shajlo wirtualnie, skontaktuj się z biurem TOZ

Kolejny niezwykły dzień niezwyczajnego psa...

2010-04-24T22:32:00.001+02:00

Mój dzisiejszy powrót do domu znów obfitował w niespodzianki. Wychodząc na cztery godziny do pracy, zostawiłam Pana Psa wyspacerowanego, z jedzonkiem i piciem w klatce, zamkniętego na dwa skoble poparte argumentem dodatkowym w postaci kłódki gerda.
Wracając otwieram spokojnie drzwi, myśląc o wypuszczeniu psa z klatki, bo biedaczek tyle grzecznie siedział w niej, a tu w drzwiach wita mnie psia morda, szybkim szczupakiem wypadająca na klatkę schodową; nim osłupiała zdążyłam pomyśleć logicznie, on już był na strychu.

Doprowadzony ciupasem do poziomu parteru, potoczył dumnie wzrokiem, oczekując pochwał za dobrze wykonaną pracę, czyli wyjście z w dalszym ciągu zamkniętej na kłódkę klatki, pogryzioną w kawałeczki miskę, porwany ręcznik, zerwany korek na drzwiach wejściowych, wywalony kwiatek i mieszankę tego wszystkiego z chrupkami i wodą misternie przygotowaną wewnątrz klatki. A tu masz, nie pochwalili, powiedzieli, że fe, że pies niedobry (ciekawe, którego mieli na myśli, jak cała praca była wykonana porządnie nad wyraz, z dbałością o drobiazgi). A przecież nie taki zły, wszak mógł ponownie dać oknem w długą, a jednak już tego nie zrobił, znaczy, przyzwyczaja się pomału.
Zwyczajnie i po prostu, czego nie przewidziałam, pies rozwalił pyskiem spaw i tamtędy się wydostał, przypłacając to kawałkiem skóry i futra z ucha.

Michu - stare i nowe życie po schronisku, czyli historia gniacząca z cudem

2010-04-24T10:48:00.002+02:00

Michu jest wielkim psem u schyłku życia. Przeszedł w swoim życiu bardzo dużo. Nie kilometrów, bo tych nie miał szans od wielu lat na stałe zamknięty w kojcu 2x3 metry. Pretekstem do takiego postąpienia była według właścicieli jego wielka agresja wobec ludzi. Kiedy wreszcie można go było wyprowadzić, okazało się, że łapy nie są w stanie utrzymać jego wielkiego ciała, a po agresji nie ma nawet śladu. Brak odpowiedniego dla owczarków jedzenia i niemal zupełny brak ruchu zrobiły swoje. Byliśmy przekonani, że Michu ma bardzo rozwiniętą dysplazję, i że jego życie się zaraz skończy. Michu trafił do Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie, gdzie dzięki uprzejmości mogliśmy się nim zająć. Był codziennie wyprowadzany na spacer i został zawieziony na prześwietlenie stawów oraz kręgosłupa. Okazało się, że nie ma zmian i że to nie jest dysplazja. Michu po tygodniu wyprowadzania z boksu nauczył się chodzić i łapy zaczęły odzyskiwać siły. Po powrocie ze spaceru po lesie, w Schronisku spotkaliśmy pewną rodzinę. Po chwili okazało się, że byliby zainteresowani przygarnięciem Micha. Pani z dwiema córkami w niedługim czasie adoptowały Micha. Uważamy jednak, że należy pomóc ludziom, którzy podjęli się opieki nad starym psem wymagającym jeszcze do tego specjalnych dodatków do karmy aby wzmocnić dodatkowo stawy oraz wymagającego leczenia zębów, które także są w tragicznym stanie. Mogę tylko napisać, że jego nowej rodzinie należy się wielkie uznanie za wytrwałość przy pracy z Michem. Po paru miesiącach ten pies normalnie chodzi i nie stanowi dla niego problemu poruszanie się na pieszo na całodniowych wędrówkach.
Jeśli chcesz wesprzeć rodzinę Micha w pomaganiu mu, zapraszam do zakupu cegiełki na charytatywnej aukcji http://allegro.pl/show_item.php?item=1006545333

Dekster pies nadzwyczajny,

2010-04-23T18:41:00.001+02:00

czyli ciąg dalszy pieskiego życia, dotąd pisanego przez Gosię...

Od wczoraj jesteśmy razem na czas jakiś. Po wczorajszych perypetiach ucieczkowo-wycieczkowych, nocy spędzonej w kojcu TOZ, dzisiaj zaczynamy z czystą kartą.
Zdziwienie z powodu schodów, ale już opanowane i przećwiczone, kąpiel w brodziku zakończona sukcesem, no i trzy spacery w ciągu popołudnia. Opanowanie komendy "siad" załatwione w półtorej parówki, sprawdzone bez bodźców dodatkowych na kolejnym spacerze - idealnie rozumiane i wykonywane. Jutro poćwiczymy sobie inne polecenia...

Sportowy piesek - wyjechała na adopcję zagraniczną 26 marca 2010

2010-04-22T13:47:00.002+02:00

Tym razem napiszę o suni, dla której szukamy aktywnej rodziny. W chwili obecnej przebywa w domu tymczasowym.

Milka jest niedużą, drobnej budowy sunią. Naszym zdaniem doskonale nadawałaby się na psa sportowego i z pewnością odnalazłaby się w agility, obedience lub innych sportach wymagających bliskiej współpracy z właścicielem. Ma 7 miesięcy i nieprzebrane zasoby energii. Uwielbia się uczyć i koncentrować na poleceniach wydawanych przez człowieka. Bardzo łatwo przyswaja nowe umiejętności.

Jej oferta jest aktualna do poniedziałku wieczorem (26 marca 2010 roku). O kontakt w jej sprawie proszę na gg 443306 lub maila schroniskoweokruszki@gmail.com.

Piątkowa impreza - ogłoszenie TOZ

2010-04-22T13:03:00.000+02:00

Ta notatka nieco odbiega od założeń tematycznych tego bloga, jednak warto zajrzeć do niej. Otóż jutro odbędzie się impreza w Szczecinie w Kontrastach. Szczegóły zamieszczam poniżej.

II KONCERT CHARYTATYWNY

TOWARZYSTWA OPIEKI NAD ZWIERZĘTAMI

23 KWIETNIA 2010r. KLUB KONTRASTY GODZ. 17.30

Zachęceni efektami pierwszego koncertu, który odbył się w październiku 2009r., po raz kolejny postanowiliśmy we współpracy z Klubem Kontrasty i znanymi szczecińskimi zespołami muzycznymi zebrać środki na kontynuację naszej pomocy dla zwierząt. Podobnie jak zeszłoroczny koncert, tak i tegoroczny został przygotowany przez naszych wolontariuszy pod kierownictwem Pauliny Rumińskiej.
Nasza działalność na rzecz zwierząt, aby była efektywna, wymaga ciągłego poszukiwania środków na realizację naszych zadań. Wciąż potrzebne są pieniądze na leczenie naszych psich i kocich podopiecznych, ich karmienie, przygotowanie do adopcji. Bez pieniędzy nie byłoby możliwe także realizowanie interwencji w sprawach zaniedbywania zwierząt i znęcania się nad nimi. Nie moglibyśmy bez pieniędzy poprawiać zwierzęcego losu.
Bilet wstępu na koncert kosztuje tylko 5 złotych a można go także zamienić na dar rzeczowy w postaci karmy dla zwierząt, w minimalnej ilości pół kilograma. W trakcie koncertu będą zbierane datki oraz dary dla zwierząt (koce, miski, smycze, obroże, karma, itp.) Do nabycia będą także cegiełki w cenie od 3-10 zł.
Koncert jest jednak nie tylko formą pozyskania karmy i środków pieniężnych. To także doskonała okazja do zaprezentowania uczestnikom koncertu naszej działalności i jej efektów. Na zdjęciach zaprezentujemy naszych podopiecznych, których los już udało się odmienić i tych, które jeszcze czekają.

Kreacja

2010-04-20T01:47:00.000+02:00

A wszystko zaczęło się od Misi. Dokładnie wtedy, gdy udało się wyadoptować pierwszego schroniskowego psa. I Moniki, której serce popękało w drobny mak, gdy pierwszy raz weszła do schroniska. Ale pokleiła co trzeba i wzięła się do roboty. I wszystkich, dzięki którym udawało się układać te malutkie okruszki schroniskowego szczęścia, między innymi dzięki dobrej woli Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Szczecinie.

Nasza "tajna" lista schroniskowych psów mówi, że od 3 stycznia 2009 do dzisiaj, pomogliśmy znaleźć dom dla około 200 psów.

12 kwietnia 2010 roku, dzięki ogromnemu zaangażowaniu bardzo wielu osób udało się wyprowadzić na spacer i zrobić zdjęcia oraz oferty dla około 80 psów.

Jakiś czas wcześniej Schronisko umożliwiło nam wyprowadzanie wybranych psów na spacery. A resztę napisze życie :)